PYTANIA I ODPOWIEDZI – 10 LUTY 2020

Pytanie: Swami, jak powinniśmy podchodzić do upawasy (wstrzemięźliwości), parajany (recytacji świętych pism) i innych saptah (trwających tydzień praktyk wielbienia, intonowania, śpiewania lub recytacji świętych pism)?

Swami: Przede wszystkim musicie rozumieć, dlaczego prowadzicie te duchowe praktyki. Nie chodzi o sztywne oddawanie czci.

Nie ma sensu podejmowanie czegoś bez rozumienia jego wewnętrznego znaczenia. Jaki cel kryje się za robieniem czegokolwiek? Robicie to po to, aby zbliżyć się do Boga. Wewnętrznym znaczeniem upawasy jest „trzymanie się blisko Boga” – upa znaczy blisko, a wasa – zostawać. Gdy spożywacie pokarm radźasowy (ostry, słony lub mocno przyprawiony), umysł także staje się radźasowy. Zatem w dniu upawasy mniej jedzcie i jedzcie pożywienie sattwiczne (czyste), gdyż ono jest pożywne i uspokaja. Gdy umysł jest spokojny, łatwiej dojść do dhjany (medytacji). W dhjanie doświadczacie boskiej natury, a następnie osiągacie dźńanę (mądrość). Cokolwiek robicie, jest to wysiłek skierowany na osiągnięcie dźńany.

Wielu ludzi w swoim kalendarzu zaznacza czwartek jako dzień wstrzemięźliwości czy postu i cały dzień męczy się, nic nie jedząc. Ludzie ci nie zjedzą śniadania i czują się dobrze. Odprawiają pudźę (oddawanie czci), ale po jakimś czasie zaczynają odczuwać głód. Gdy przychodzi pora obiadu ich koncentracja nie jest skierowana na Boga, ale na obiad – zapominają o bhadźanie, a myślą o bhodźanie (jedzeniu)! Ale nie tylko to – potem myślą o wieczorze, kiedy skończy się postowanie. Gdy tylko zapadnie zmrok, jedzą razem śniadanie, obiad i kolację! (Głośny śmiech) Później z powodu bólu brzucha są zmuszeni postować przez kolejne dwa dni.

Taka upawasa w ogóle nie jest upawasą. Cokolwiek robicie, najpierw w pełni przeanalizujcie i zrozumcie jego wewnętrzne znaczenie. Powinniście dobrze rozumieć, dlaczego coś robicie. Kobiety mają skłonność sporządzać listę rzeczy do zrobienia i czerpią przyjemność z „odhaczania” kolejnych punktów, które zostały zrealizowane. Dzwonią do kilku przyjaciółek, informując, że wykonały tę upawasę i tę upawasę i wypytują o przepisy przygotowania dań wymaganych do określonej upawasy. Myślą o wszystkim, tylko nie o Bogu! (Śmiech) Z prowadzenia takiej upawasy nie ma absolutnie żadnego pożytku.

Wykonujcie swoje codzienne zadania. Jeśli wszystko będziecie robić dla zadowolenia Boga, nie ma potrzeby prowadzenia takich rzeczy jak upawasa. Jednak od czasu do czasu, gdy umysł jest niespokojny, możecie zrezygnować z pokarmu radźasowego i jeść pokarm sattwiczny, Więcej angażujcie się w dhjanę, kirtanę i bhadźany.

Muddenahalli, Indie, 29 marca 2015



Napisz komentarz