9 Φεβρουαρίου 2020, Λάος

(Αναφερόμενος στη συνοδεία Του) Έφερα μαζί Mου όλους αυτούς τους ανθρώπους, γιατί ήθελα να δουν την αφοσίωση των πιστών στο Λάος για τον Σουάμι, ώστε να μάθουν κι εκείνοι κάτι. Πρέπει εκείνοι να βλέπουν εσάς, όχι το αντίστροφο. Όταν ο Χάνουμαν αφοσιώθηκε στον Κύριο Ράμα, έγινε κι εκείνος Θεός. Όταν οι άνθρωποι έβλεπαν τον Χάνουμαν, ένιωθαν ευλογημένοι. Όπου βρίσκεται ο Χάνουμαν, είναι οπωσδήποτε και ο Ράμα εκεί. Όταν η Ράντα αφοσιώθηκε στον Κρίσνα, έγινε θεά. Σήμερα λέμε ‘Ράντα-Κρίσνα’, βάζοντας το όνομα της Ράντα μπροστά από του Κρίσνα, εξαιτίας της αφοσίωσής της σε Εκείνον. Επομένως, ο πιστός είναι σπουδαιότερος από τον Θεό.

Κάποτε, ο Κύριος Βίσνου ρώτησε τον Νάραντα, “Ποιος είναι ο μεγαλύτερος πιστός;”

Ο Νάραντα νόμιζε ότι ο ίδιος ήταν ο μεγαλύτερος πιστός, έτσι είπε, πολύ ταπεινά, “Ω, Κύριε! Μη με φέρνεις σε δύσκολη θέση, διότι νομίζω ότι εγώ είμαι ο μεγαλύτερος πιστός”.

Ο Κύριος Βίσνου αποφάσισε να διδάξει τον Νάραντα ένα μάθημα. Του είπε, “Νάραντα, θέλω να κάνεις κάτι για Εμένα. Πήγαινε κάτω στη γη να βρεις κάποιον με το όνομα Άβι Σάρκαρ (ο οικοδεσπότης του Σουάμι στο Λάος)”.

Ο Νάραντα ρώτησε, “Τι κάνει αυτός ο Άβι Σάρκαρ; Ψάλλει το όνομά Σου όλη την ώρα όπως εγώ;”

Ο Ναράγιανα απάντησε, “Πήγαινε δες και μόνος σου τι κάνει”.

Έτσι, ο Νάραντα ήρθε στο Λάος και άρχισε να ψάχνει και να ερευνά μέχρι που βρήκε τελικά τον Άβι Σάρκαρ, ο οποίος ήταν απασχολημένος με τη δουλειά του στο γραφείο, χωρίς να ψάλλει καθόλου namasankeertana (το όνομα του Θεού). Ο Νάραντα συνέχισε να αναρωτιέται πότε θα έψαλλε ο Άβι Σάρκαρ το όνομα του Κυρίου ώστε να συγκρίνει πόσες φορές το έψαλλε εκείνος σε σχέση με τον Άβι Σάρκαρ, ώστε να μάθει ποιος ήταν ο καλύτερος.

Περίμενε πολύ, μα δεν άκουσε τον Άβι Σάρκαρ να ψάλλει κανένα από τα ονόματα του Θεού˙ ήταν απασχολημένος με τη δουλειά του! Τελικά, τον ακολούθησε στο σχολείο, όπου ο Νάραντα είδε τόσα παιδιά και δασκάλους να ψάλλουν ‘Σάι Ραμ, Σάι Ραμ’. Οι πιστοί έλεγαν επίσης ‘Σάι Ραμ’. Τότε ο Νάραντα συνειδητοποίησε τι εννοούσε ο Ναράγιανα, σκεπτόμενος, ‘Το να κάθομαι και να ψάλλω το όνομα του Θεού μόνος μου, χωρίς να κάνω τίποτα άλλο, δεν είναι και τόσο σπουδαίο. Όταν κάποιος κάνει το έργο του Θεού διδάσκοντας τόσους άλλους να ψάλλουν το όνομα του Θεού, αυτό είναι σπουδαία υπηρεσία’.

(Μιλώντας για τους αδελφούς Jeswani) Τώρα μόλις τραγούδησαν, “Akhanda jyoti jalaoprema jyoti jalaogyana jyoti jalao,” που σημαίνει, “Ανάβοντας το λύχνο, φέρε το φως στο σκοτάδι”. Το όνομα του Κυρίου αναπαριστά το φως του λύχνου. Δεν αρκεί να έχετε φως μόνο στο σπίτι σας, αν όμως μάθετε και στους άλλους πώς να ανάβουν τη φλόγα της αφοσίωσης, τότε οι ζωές τους θα γίνουν πιο φωτεινές και θα λάμψουν. Αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό από το να ψάλλετε μόνοι σας το όνομα του Θεού και να νομίζετε ότι είστε σπουδαίοι. Αν μπορέσετε να φέρετε τον Θεό στις ζωές πολλών ανθρώπων και να κάνετε τις ζωές τους καλύτερες, τότε είστε σπουδαίοι πιστοί.

Απογευματινό Σάτσανγκ, Vientiane, Λάος, 9 Φεβρουαρίου 2020 

Για να διαβάσετε ολόκληρη την ομιλία στα αγγλικά, κάντε κλικ στην εικόνα:

Log In or Register