Cart

Το Πνεύμα της Υπηρεσίας (20-11-2020) Κύριο

World Youth Meet

Spirituality & Service

Sathya Sai Grama, Muddenahalli, Ινδία

20 Νοεμβρίου 2020 

 

 

Λέγεται ότι όπου υπάρχουν αυτές οι 6 ποιότητες, εκεί θα βρείτε τον Θεό:

  1. Ενθουσιασμός
  2. Θάρρος ή γενναιότητα
  3. Πολύ απαραίτητη καρτερία, υπομονή
  4. Ευφυΐα
  5. Ενέργεια ή προσπάθεια
  6. Αίσθηση περιπέτειας, πρόκλησης

Αναφερόμαστε στην πνευματικότητα και στην υπηρεσία, σαν τις δύο φτερούγες της αποστολής των Νέων μας. Τα νιάτα είναι γεμάτα ενθουσιασμό˙ τα νιάτα είναι γεμάτα θάρρος˙ τα νιάτα είναι γεμάτα τόλμη, περιπέτεια, ενέργεια, προσπάθεια, ευφυία. Και όλα αυτά υπάρχουν από τη μία πλευρά. Είναι τα στοιχειώδη που απαιτούνται για να κάνετε οποιαδήποτε δραστηριότητα, όχι μόνο την υπηρεσία. Για να αναλάβετε οποιαδήποτε δράση σε αυτόν τον κόσμο, χρειάζεστε αυτές τις ποιότητες. Κάθε φορά που συνυπάρχουν αυτές οι ποιότητες και κατευθύνονται προς τον ίδιο στόχο, αυτό αυξάνεται στο πολλαπλάσιο, και τότε πραγματικά φανερώνεται ο Θεός σε ένα τέτοιο μέρος.

Σήμερα το πρωί, είχαμε έναν καλεσμένο που ήρθε από το Τιρούπατι, είναι μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου εκεί και πολύ ενεργός υπηρέτης της κοινωνίας. Τον έχω επισκεφτεί και έχω δει τη δουλειά του. Του έλεγα, λοιπόν, ότι γενικώς λέγεται ότι ο Κύριος Ναράγιενα είπε στον Νάραντα, “Εγώ δεν κατοικώ στην Βαϊκούντα, ούτε στις καρδιές των γιόγκι που κάθονται και διαλογίζονται. Όπου οι πιστοί Μου υμνούν τη δόξα Μου, εκεί εγκαθίσταμαι”. Όμως Εγώ το τροποποίησα λίγο, “Όπου οι πιστοί Μου προσφέρουν υπηρεσία στους άλλους, όπου γίνεται καλό προς την κοινωνία, Εγώ εγκαθίσταμαι απόλυτα και παντοτινά”.

Όταν λοιπόν κάνουμε καλό με όλες αυτές τις ποιότητες… Και η καλύτερη στιγμή για να το κάνουμε είναι όταν είμαστε νέοι, στην ακμή της ζωής μας. Η ενέργειά μας είναι τεράστια, και πρέπει να την κατευθύνουμε κατάλληλα, διαφορετικά θα μας οδηγήσει σε λάθος πράγματα. Άρα η ενέργεια των νέων πρέπει να κατευθυνθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτή είναι η ιδέα πίσω από αυτή την Παγκόσμια Συνάντηση Νέων˙ να κατευθύνουμε την ενέργεια των νέων σωστά.

Η υπηρεσία είναι λοιπόν κάτι το  φυσικό για τους νέους. Θέλουν να κάνουν κάτι. Θέλουν να θεωρούνται καλοί άνθρωποι. Όμως με τι πρόθεση το κάνουν; Όταν οι νέοι αναλαμβάνουν δράση, δεν το κάνουν για να επιδειχθούν, δεν το κάνουν για το δικό τους καλό, αλλά για το καλό της κοινωνίας, και αυτό θα αποδώσει οπωσδήποτε καλά αποτελέσματα. Και το σημαντικότερο, ο Θεός θα φανερώνεται σε κάθε βήμα.

Ο Θεός δεν βρίσκεται κάπου ψηλά στον ουρανό ή στη Βαϊκούντα ή στο Καϊλάσα, ή κάπου αλλού. Ο Θεός είναι αυτή η Συνείδηση που μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε ή να βιώνουμε οτιδήποτε στη ζωή. Αυτή η Συνείδηση είναι ο Θεός. Όταν κάποιος υποφέρει από πείνα, η επίγνωση ότι κάποιος πεινάει, οφείλεται στην Συνείδηση μέσα σε αυτόν τον άνθρωπο. Όταν του δίνουν φαγητό και ο άνθρωπος ικανοποιείται, η ικανοποίηση βιώνεται επίσης χάρη σε αυτή τη Συνείδηση. Όταν βλέπουμε κάποιον να πονά και να υποφέρει και οι καρδιές μας λιώνουν από συμπόνια και αγάπη, αυτό το βίωμα της συμπόνιας και της αγάπης οφείλεται επίσης σε αυτή τη Συνείδηση. Και όταν αυτή η συμπόνια εκτείνεται ως υπηρεσία προς κάποιον άλλο και εκείνος ικανοποιείται και συγκινείται, αυτό το αίσθημα ικανοποίησης, αυτό το αίσθημα συγκίνησης, βιώνεται επίσης χάρη στη Συνείδηση. Επομένως, σε κάθε εμπειρία της ζωής μας, υπάρχει μόνο ο Θεός, μονάχα η Θειότητα, μονάχα η Συνείδηση.

Η Κένα Ουπανισάντ λέει, ‘Αν σε κάθε δράση της ζωής σας βλέπετε τη Θειότητα, τον Θεό, τότε θα κατακτήσετε την αθανασία’. Σε κάθε σας πράξη. Ό,τι κάνετε, ό,τι λέτε, ό,τι σκέπτεστε – όλα κινητοποιούνται από εκείνη τη Συνείδηση που διαπερνά και διατρέχει το καθετί και τον καθένα. Γι’ αυτό τον απλό λόγο είμαστε όλοι Θεϊκοί, διότι όλοι είναι Συνείδηση. Ένα μυρμήγκι που αποφεύγει να το πατήσουν, είναι Συνείδηση. Ο ελέφαντας που είναι τόσο ισχυρός και παντοδύναμος μέσα στο δάσος, κινητοποιείται επίσης από την ίδια Συνείδηση. Ένας βραχμάνος κινητοποιείται από τη Συνείδηση, όπως και ένας ανόητος, μια γυναίκα ή ένας άντρας, ένα πουλί ή ένα ζώο, το καθετί και ο καθένας βιώνουν τη ζωή χάρη σε αυτό το μοναδικό πράγμα που λέγεται Συνείδηση. Και οι Ουπανισάδες μας λένε ότι αυτή η Συνείδηση είναι ο Θεός.

Είναι λοιπόν πέρα από όλους τους γκούνα, πέρα από όλα τα ονόματα και τις μορφές˙ αυτή η ίδια ενέργεια που μας κρατά όλους ζωντανούς, αυτό είναι ο Θεός. Αυτή τη Θειότητα πρέπει να βλέπουμε στους πάντες.

Τις προάλλες, η χορευτική ομάδα χόρευε στη μουσική του πανέμορφου Ντέβι Στούτι, το οποίο έλεγε, ‘Αυτή η Ντέβι που κατοικεί μέσα σε όλους ως πείνα'. Η Ντέβι δεν είναι η πείνα, αλλά η βίωση της πείνας είναι η Συνείδηση, η Ντέβι, η θεϊκή πλευρά μέσα σε όλους. Αισθανόμαστε πείνα, διότι υπάρχει η Θειότητα που μας κάνει να βιώνουμε την πείνα. Ομοίως και όταν τρώμε φαγητό και ικανοποιούμε την πείνα μας, χορταίνουμε, και πάλι είναι ο Θεός μονάχα που απολαμβάνει. Έτσι, κι από τις δύο πλευρές είναι μόνο η Συνείδηση.

Οι νέοι είναι συνήθως πολύ δραστήριοι, θέλουν να κάνουν πολλά. Διαθέτουν σάκτι. Όμως, παράλληλα χρειάζεται να έχετε και γιούκτι, δηλαδή ευφυία, οξύνοια: Πώς να κάνουμε Σέβα; Θα σας δώσω ένα απλό παράδειγμα από το πρόγραμμα Sai Sure, επειδή μόλις τώρα ο Άναντ μίλησε γι’ αυτό. Στην αρχή, ξεκίνησαν να σερβίρουν μαγειρεμένο πρωινό, ζητώντας τη βοήθεια μερικών ντόπιων μικροπωλητών που παρείχαν τα συστατικά, και κάποιων ντόπιων μαγείρων που τα μαγείρευαν και σέρβιραν το πρωινό στο σχολείο. Όμως αυτό το μοντέλο λειτουργούσε για λίγους ανθρώπους σε λίγα μέρη. Τότε, καινοτόμησαν και σκέφτηκαν, ‘Ας δώσουμε τρόφιμα στα σχολεία. Στο ήδη υπάρχον μεσημεριανό γεύμα που προσφέρεται στα σχολεία, υπάρχουν μάγειρες. Αυτοί οι μάγειρες θα μας βοηθήσουν να ετοιμάσουμε και το πρωινό και θα τους δώσουμε κάποια επιπλέον αμοιβή’. Αυτό λειτούργησε μια χαρά. Έφτιαξαν ένα κεντρικό κατάστημα από όπου διένειμαν τα τρόφιμα και αυτό άρχισε να λειτουργεί. Όμως και πάλι αυτό είχε περιορισμούς. Τότε σκέφτηκαν την ιδέα του ‘Θρεπτικού Μίγματος Sai Sure’.

Αυτή η ιδέα γεννήθηκε κυρίως για τις εγκύους. Διότι τα στατιστικά ήταν τόσο αποκαρδιωτικά˙ έδειχναν ότι πολλές από αυτές τις εγκύους ήταν λιποβαρείς – 35 κιλά, 40 κιλά. Πώς να γεννήσουν ένα υγιές μωρό; Και μπορείτε να φανταστείτε ότι αν δεν γεννήσουν ένα υγιές μωρό, ο Γολγοθάς από ταλαιπωρίες που περιμένει αυτήν την οικογένεια είναι ασύλληπτος. Ο σύζυγος πρέπει να αφιερώσει το χρόνο του να πηγαίνει το μωρό στο νοσοκομείο, η σύζυγος πρέπει να αφιερωθεί στη φροντίδα του μωρού, αφήνοντας όλες τις άλλες δουλειές… Η παραγωγικότητά τους, η ικανότητά τους να βγάζουν τα προς το ζην, η ποιότητα της ζωής τους – όλα πλήττονται. Και να περνούν και από τέτοιο νοητικό στρες επειδή το μωρό δεν είναι καλά…

Τα έχω δει με τα μάτια Μου στα Καρδιολογικά Νοσοκομεία μας. Υπάρχει τόση πίεση, ο κόσμος μένει χωρίς δουλειά για 40-50 μέρες, πουλάνε το τρίκυκλο ταξί τους, τη λίγη περιουσία τους και δανείζονται κυριολεκτικά από τους ντόπιους ενεχυροδανειστές στο δρόμο, με πολύ υψηλούς τόκους, μόνο και μόνο για να κάνουν το παιδί τους καλά. Υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα για μια μητέρα και έναν πατέρα από το παιδί τους; Θα κάνουν τα πάντα για χάρη του παιδιού και γι’ αυτό υποφέρουν πολύ.

Αν λοιπόν η μητέρα είναι υγιής, όπως είναι φυσικό και το μωρό που θα γεννηθεί θα είναι επίσης υγιές. Έτσι, τα μισά τους προβλήματα, ή το 90% των προβλημάτων τους, θα έχουν λυθεί. Τι είναι αυτό που λείπει; Μια απλή λύση, μια ευφυής λύση. Διορθώστε τη διατροφή τους. Επίσης, στην έξυπνη αυτή λύση, έχει σημασία η επιπλέον προσθήκη των θρεπτικών ιχνοστοιχείων και είναι πολύ αξιοσημείωτη. Τα ιχνοστοιχεία βοηθούν να αναπτυχθούν όλα τα όργανα του μωρού καθώς αυτό μεγαλώνει. Τα ιχνοστοιχεία, λοιπόν, πολλές φορές απουσιάζουν. Μπορεί να τρώτε πολύ ρύζι, όμως αυτό είναι μόνο άμυλο και υδατάνθρακες. Δεν περιέχει καθόλου βιταμίνες ή μέταλλα, που είναι πολύ απαραίτητα για την ανάπτυξη του μωρού. Και δεν ξέρουμε αν αυτές οι γυναίκες από τα χωριά έχουν τη δυνατότητα να αγοράζουν λαχανικά και όλα τα σχετικά, δεν το ξέρουμε. Μάλιστα, κάποια στιγμή είχαν την ιδέα, ‘Γιατί δεν τους δίνουμε την ποσότητα λαχανικών που χρειάζονται κάθε μήνα, για τους 8-9 μήνες της εγκυμοσύνης τους;’ Το πρόβλημα όμως είναι ότι οι γυναίκες θα τα πάρουν όλα αυτά και θα τα μαγειρέψουν για να ταΐσουν τον άντρα τους, τα πεθερικά τους, τα άλλα παιδιά τους, κι εκείνες θα μείνουν νηστικές!

Επομένως, μόνο η σάκτι δεν έχει αποτέλεσμα. Χρειάζεται και η γιούκτι. Ποια είναι η γιούκτι; Μετατρέψτε το σε σκόνη πρωτεϊνών, σε ένα θρεπτικό μίγμα, και βάλτε και μια επιγραφή: “Αυτό είναι μόνο για εγκύους – αν το πιει κάποιος άλλος, θα υποστεί τις συνέπειες!” (Γέλια) Όχι, δεν έχει τέτοιες προειδοποιήσεις! Όμως, και μόνον το γεγονός ότι απευθύνεται σε εγκύους, θα αποθαρρύνει τους άντρες από το να το πιούνε. Είναι σημαντική λοιπόν η γιούκτι. Πλέον, αυτό λειτουργεί αρκετά καλά. Βλέπουμε το βάρος τους να αυξάνεται.

Μαζί με τη γιούκτι και τη σάκτι, χρειάζεται και η μπάκτι (αφοσίωση στον Θεό). Όταν προσφέρουμε, σε ποιον προσφέρουμε; Η μητέρα είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας που συνεισφέρει στην κοινωνία, διότι η συνεισφορά της στην κοινωνία είναι ένας πολίτης, ένα ανθρώπινο ον. Άρα, η σέβα της μητέρας είναι η ύψιστη σέβα, θα έλεγα. Έτσι, όταν αυτές οι μητέρες ήρθαν στο Νοσοκομείο Σάραλα Μεμόριαλ, εδώ, και έκαναν τους ελέγχους για την εγκυμοσύνη τους, διαπιστώσαμε ότι πολλές από αυτές δεν είχαν τα χρήματα ή τα αναγκαία για να τελέσουν το Σίμανταμ – αυτό που στη Δύση το αποκαλείτε ‘baby shower. Είναι μια τελετή, στην οποία άλλες γυναίκες έρχονται και ευλογούν τη μητέρα να έχει μια ομαλή και υγιή γέννα και το μωρό να είναι υγιές. Είναι ένα πολιτισμικό γεγονός στην Ινδία, πολύ σημαντικό για τις μέλλουσες μητέρες, όμως εκείνες δεν είχαν ούτε τα απαραίτητα για να το κάνουν. Έτσι, το προσωπικό του νοσοκομείου μας, μαζί με κάποιους πιστούς, τέλεσαν εκείνοι το Σίμανταμ για όλες τις εγκύους από την περιοχή της Τσίκαμπαλλαπούρ, οι οποίες ήταν υπό τη φροντίδα μας. (Χειροκροτήματα)

Βλέπετε, υπάρχει μπάκτι σε αυτό, υπάρχει καλλιέργεια. Όχι μόνο σάκτι, όχι μόνο γιούκτι, αλλά και μπάκτι. Το κάνετε με αφοσίωση, γιατί αυτό γίνεται για τη μητέρα και όταν η μητέρα κυοφορεί ένα παιδί, γίνεται η ίδια η Θεά που έχει δημιουργήσει ολόκληρη αυτή την Πλάση. Εκείνη τη στιγμή, είναι η ίδια η Σάκτι και της προσφέρουμε λατρεία. ‘Όπου λατρεύονται οι γυναίκες, εκεί κατοικούν οι θεοί’, λένε. ‘Όπου δεν τις λατρεύουν και δεν τις προσέχουν, καμία δράση δεν θα έχει επιτυχία’. Είναι φυσικό. Αν το παιδί γεννηθεί άρρωστο, επειδή δεν έχουν φροντίσει τη μητέρα, πώς μπορεί η οικογένεια να έχει επιτυχία στη ζωή της; Αυτή είναι λοιπόν η ιδέα, και δεν μπορείτε καν να φανταστείτε τι αντίκτυπο έχει αυτό το Sai Sure, γιατί το μόνο που βλέπετε εσείς είναι “Α, γεννήθηκε ένα υγιές μωρό, η μητέρα ήταν υγιής”. Όχι. Τα ψυχολογικά οφέλη, τα ευρύτερα κοινωνικά οφέλη που αυτό συνεπάγεται είναι τεράστια.

Ο άνθρωπός μας από το Τιρούπατι είναι πολύ ενθουσιώδης. Έλεγε, “Θέλω να κάνω ιατρικά τσεκ-απ σε όλα τα χωριά, ώστε να κάνουμε έγκαιρη διάγνωση στους ασθενείς και να τους στέλνουμε στο σωστό νοσοκομείο”. Διαφορετικά, οι περισσότεροι στα χωριά δεν ξέρουν αν έχουν υψηλή πίεση, ή ζάχαρο, ή κάποια ασθένεια στο συκώτι ή στην καρδιά. Συνεχίζουν τη ζωή τους όσο μπορούν. Έτσι Μου είπε, λοιπόν, και Εγώ του είπα “Είναι πολύ καλή ιδέα να διαγιγνώσκουμε και να εντοπίζουμε τα προβλήματά τους έγκαιρα, όμως το πιο σημαντικό είναι να καταλήγουν εκεί που πρέπει, να οδηγούνται στο κατάλληλο νοσοκομείο, όσοι πραγματικά το έχουν ανάγκη”. Και Μου είπε πως, “Ναι, θα γεφυρώσουμε αυτά τα δύο”. Πρώτα η διάγνωση, όμως όχι μόνο να τους το ανακοινώνουμε, αλλά και να τους μεταφέρουμε στο νοσοκομείο και να τους περιθάλπουμε. Μέχρι να γίνουν εντελώς καλά, η διαδικασία δεν σταματά.

Οι άνθρωποί μας λοιπόν επινόησαν ένα θαυμάσιο πρόγραμμα για τη μητέρα και το παιδί, το ‘Πρόγραμμα των 1.000 Ημερών’. Από τη στιγμή που συλλαμβάνεται το παιδί στη μήτρα, μέχρι τη γέννηση είναι περίπου 9 μήνες – 300 μέρες – και από εκεί, άλλες 600 μέρες θα φροντίζουμε το παιδί και τη μητέρα, μέχρι αυτό να μεγαλώσει λίγο και να περάσει αυτή την πολύ κρίσιμη ηλικία, τουλάχιστον τα ενάμιση έτη – 18 μήνες μετά τη γέννησή του, το παιδί έχει περάσει λίγο-πολύ τα περισσότερα εμπόδια ασθενειών που μπορεί να εμφανιστούν. Έως τότε, θα προσέχουμε από πολύ κοντά τη μητέρα και το παιδί. Αυτό το 'Πρόγραμμα των 1.000 Ημερών' ξεκίνησε στην Τσίκαμπαλλαπούρ και το Μούντεναχάλλι θα είναι ο πιλότος. Πάει καλά. Είναι μια πολύ απλή λύση, βλέπετε. Δεν χρειάζεται κάποια τεράστια υποδομή ή επένδυση ή εξειδίκευση. Είναι κάτι πολύ απλό, αλλά αν το κάνετε σωστά, έστω και με περιορισμένους πόρους μπορείτε να επιτύχετε σπουδαία αποτελέσματα.

Γι’ αυτό λέω πάντα στους νέους… Πολλοί νέοι έρχονται και λένε, “Σουάμι, θέλουμε να κάνουμε το τάδε μεγάλο πρότζεκτ, θέλουμε να μαζέψουμε τόσα χρήματα…” Εγώ τους λέω, “Πρώτα απ’ όλα, απαλλαγείτε από αυτή την υπόθεση των χρημάτων. Σταματήστε να νομίζετε ότι μόνο τα χρήματα μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους. Δεν είναι αλήθεια. Το γεγονός ότι το κάνω Εγώ, στο δικό Μου επίπεδο, είναι άλλη ιστορία. Έχω τόση υποστήριξη από τους πιστούς. Εσείς μην επιβαρύνεστε με χρηματικούς υπολογισμούς. Κάντε καλύτερα ό,τι βρίσκεται εντός των ορίων σας”. Το πρόγραμμα 'Ceiling on Desires' (Ταβάνι στις Επιθυμίες) είναι καλό. Ελαττώστε τα περιττά έξοδά σας. Μην σπαταλάτε χρήματα σε πράγματα που δεν είναι απαραίτητα. Αυτά μπορείτε βέβαια να τα διαθέσετε προς κάτι καλό. Όμως το πιο σημαντικό, ξέρετε ποια είναι η λύση στα προβλήματα της κοινωνίας; Ξεκινήστε συνεργασίες. Βρείτε καλόκαρδες οργανώσεις που υπάρχουν ήδη. Μπορεί εκείνοι να χρειάζονται εθελοντές σαν εσάς. Μπορεί να χρειάζονται τις ιδέες σας, την ενέργεια και τον ενθουσιασμό σας. Μπορεί να υπάρχει κάποια καλή συμβιωτική σχέση ανάμεσα σε εσάς και σε εκείνους, όπως στο Σαουθάμπτον. Εκείνοι υπηρετούν άλλες ΜΚΟ. Το θέμα είναι ότι εκείνες οι ΜΚΟ σέρβιραν μόνο σούπα και μερικά σάντουιτς και οι καημένοι μας οι άστεγοι είχαν βαρεθεί. Δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις. Αν σας έδινα κι Εγώ σούπα και σάντουιτς κάθε μέρα, θα βαριόσασταν στο τέλος.

Επομένως, η σέβα πρέπει να γίνεται με μεγάλη πίστη και αφοσίωση, γιατί ταΐζετε τον Θεό. Δεν μπορείτε απλώς να τους δίνετε ξερά σάντουιτς και ένα ζεστό μπωλ σούπας και να ξεμπερδεύετε. Οι άνθρωποί μας πήγαν και τους πρόσφεραν ένα ωραιότατο θρεπτικό μενού κι έφτιαξαν πολλά διαφορετικά πιάτα. Απλώς επειδή είναι άστεγοι δεν σημαίνει ότι είναι καταραμένοι να τρώνε τα ίδια σάντουιτς κάθε μέρα. Δεν είναι σωστό.

Η Ταϊτρίγια Ουπανισάντ λέει, ‘Δώσε το με ειλικρίνεια. Χωρίς ειλικρίνεια καλύτερα να μην κάνεις υπηρεσία’. Καλύτερα να μην υπηρετείς, από το να υπηρετείς με ανειλικρίνεια. Όταν σερβίρετε έναν φτωχό και του δίνετε ό,τι διαλυμένα, χρησιμοποιημένα αποφάγια σας έχουν απομείνει στο σπίτι ή το φαγητό που κανείς δεν θέλει να φάει, τότε όχι, αυτός δεν είναι ο σωστός τρόπος να κάνετε υπηρεσία. Στην υπηρεσία πρέπει να φέρεστε στους άλλους ως ίσοι απέναντι σε ίσους. Δεν είναι κατώτεροί σας απλώς επειδή ζουν σε ατυχείς συνθήκες.

Αυτή είναι η πνευματικότητα στην υπηρεσία. Διότι σε όλους ενοικεί ο ίδιος Θεός. Η πείνα είναι η ίδια στο μυρμήγκι, στον σκύλο, στον ελέφαντα, στον βραχμάνο, στον εργάτη, στον έμπορο, στον πολεμιστή, στον φτωχό και στον πλούσιο – η πείνα είναι η ίδια. Με αυτή την ιδέα πρέπει να υπηρετούμε, σκεπτόμενοι ότι υπηρετούμε έναν δικό μας άνθρωπο. Δε σημαίνει ότι πρέπει να τους φουσκώνουμε με πίτσες και μπέργκερ και να χαλάσουμε όση υγεία τους έχει απομείνει. Όχι. Δώστε τους φρέσκο, θρεπτικό φαγητό, με κάποια ποικιλία, ώστε να είναι χαρούμενοι.

Αυτές τις εντυπώσεις Μου μετέφεραν από πολλά μέρη, όπως στην Ευρώπη, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιταλία, στην Αυστραλία. Έδιναν κι αυτοί διάφορα είδη φαγητού, ώστε κάθε δείπνο να είναι λίγο διαφορετικό από το προηγούμενο βράδυ. Αυτό έκανε τους πάντες χαρούμενους, καθώς ένιωθαν σαν στο σπίτι τους. Αυτό είναι πνευματικότητα στην υπηρεσία. Αυτό είναι το κομμάτι της μπάκτι. Χρειάζεται γιούκτι, χρειάζεται σάκτι, αλλά και μπάκτι – ότι το κάνω με τόση αγάπη, αφού ταΐζω τον ίδιο τον Θεό και μόνο, ταΐζω μόνο τη Θειότητα μέσα σε αυτό το άτομο. Δεν βλέπω το σώμα του ανθρώπου αυτού, δε βλέπω τις οικονομικές ή κοινωνικές περιστάσεις του. Βλέπω την πείνα μέσα σ’ αυτό το άτομο. Η πείνα είναι η ίδια, η Συνείδηση που μας κάνει να βιώνουμε αυτή την πείνα είναι η ίδια. Αυτήν πρέπει να ταΐσουμε. Δεν ταΐζουμε το σώμα, ταΐζουμε την πείνα – και η πείνα είναι η ίδια, είτε είσαι Ευρωπαίος, Αυστραλός, από τα Φίτζι, Ασιάτης, Ινδός, η πείνα σου είναι η ίδια. Αυτή την πείνα πρέπει να ταΐσουμε.

Και γιούκτι σημαίνει: με τι τρόπο πρέπει να τους ταΐσουμε, τι είδος φαγητού να δώσουμε. Αν πάτε να δώσετε σάμπαρ σε έναν Ιταλό, προφανώς δεν θα είναι χαρούμενος με τη σέβα σας. Θέλουν αυτό που αρέσει σε εκείνους. Στην Ινδία, θα πρέπει να προσφέρετε κάτι διαφορετικό.

Επομένως, χρειάζονται και τα τρία: μπάκτι, σάκτι, γιούκτι. Συνήθως οι νέοι μας έχουν υπερβολικά πολλή σάκτι. Όμως το κομμάτι της γιούκτι μερικές φορές δεν είναι πλήρες. Πρέπει να σκέφτεστε πώς να κάνετε τη σέβα. Και μπάκτι, ότι το κάνουμε για τον Θεό. Σ’ αυτό οι νέοι μας είναι πολύ καλοί. Ξέρουν ότι το κάνουν για τον Θεό και μόνο για τον Θεό. Εάν έχετε και τα τρία αυτά, θα έχετε τη μούκτι, την απελευθέρωση από αυτή την προσκόλληση στο ‘εγώ’ και ‘δικό μου’ μέσα στην οποία γεννιόμαστε και πεθαίνουμε, χωρίς να εξελισσόμαστε. Αυτό το ‘εγώ’ και το ‘δικό μου’ είναι οι δυο αλυσίδες που μας κρατούν δέσμιους και δεν μας επιτρέπουν να πετάξουμε. Επιτρέψτε λοιπόν σ’ αυτό το ‘εγώ’ και ‘δικό μου’ να εξαφανιστεί. ‘Εμείς’ και ‘δικό μας’, αυτό είναι πνευματικότητα. Η σέβα θα σας διδάξει πώς να εξελιχθείτε πέρα από αυτή την περιορισμένη στενόμυαλη θεώρηση του ‘εγώ’ και ‘δικό μου’ και να ωριμάσετε στην ευρύτερη απεραντοσύνη του ‘εμείς’ και ‘δικό μας’, μέχρι να συνειδητοποιήσετε ότι δεν υπάρχει ‘εγώ’, δεν υπάρχει ‘εμείς’, υπάρχει μόνο Ένας, Εκείνος, στο καθετί, στον καθένα. Αυτός είναι ο ύψιστος στόχος της πνευματικότητας.

Οι νέοι μας κάνουν πολύ καλή δουλειά, το γνωρίζω, με ό,τι περιορισμένα μέσα έχουν κάνουν το καλύτερο δυνατό. Οι νέοι της Σιγκαπούρης βοηθούν τα παιδιά στη Νιγηρία. Δείτε πού είναι η Σιγκαπούρη και πού είναι η Νιγηρία. Δεν έχουν καμιά υποχρέωση στους Νιγηριανούς. Σκέφτηκαν όμως, ‘Πρέπει να βοηθήσουμε το άσραμ του Πατέρα Τσάρλς’ και έκαναν το πρόγραμμα ‘Ταβάνι στις Επιθυμίες’. Σταματούν να πίνουν έναν καφέ. Αν κόψεις έναν καφέ στην Ινδία, μπορεί να εξοικονομήσεις 10-15 ρουπίες. Αν κόψεις έναν καφέ στη Σιγκαπούρη, εξοικονομείς 250 ρουπίες. Και 250 ρουπίες είναι πολλές για ένα νοσοκομείο στη Νιγηρία. Μπορείς να αγοράσεις φάρμακα σε κάποιον για 15-20 μέρες. Άρα ο καφές σου εκεί, ισοδυναμεί με την υγεία μιας μητέρας ή ενός παιδιού στη Νιγηρία για 15 μέρες. Κι έτσι βοηθούν.

Μικρές, μικρές θυσίες. Δεν λέω να παρατήσετε τα πάντα. Μην κάνετε ακρότητες. ‘Δεν θέλω αυτό, δεν θέλω εκείνο’, και μετά υποφέρετε. Όχι. Πρέπει να κάνετε τη δουλειά σας, πρέπει να τρώτε, πρέπει να είστε καλά ντυμένοι, να είστε γενικώς καλά. Χωρίς αμφιβολία. Όμως όταν υπάρχουν υπερβολές πέραν αυτών, πρέπει να αποφεύγονται. Αυτό πρέπει να κατευθυνθεί προς το κοινό καλό. Βρείτε τη χαρά σ’ αυτό. Βρείτε την ευτυχία σ’ αυτό. Απομακρυνθείτε από το χρόνο που περνάτε σε περιττές διασκεδάσεις και χαλάρωση. Νομίζετε ότι το να παρακολουθήσετε κάποια πράγματα θα σας χαλαρώσει; Όχι, μόνο θα σας επιβαρύνει, θα σας δημιουργήσει σύγχυση, ενώ αν κάνετε σέβα με αγάπη, θα σας πλημμυρίσει με τεράστια ενέργεια και αυτή η ενέργεια θα σας διατηρήσει για το υπόλοιπο της εβδομάδας σας, όταν θα πρέπει να πάτε στο γραφείο σας και να κάνετε τη σκληρή δουλειά σας. Αυτή η Κυριακή ή το Σάββατο που ξοδεύετε για τους άλλους θα σας αναζωογονήσει, θα ξαναγεμίσει τις μπαταρίες σας για ακόμη μία εβδομάδα. Έτσι πρέπει να νιώθετε όταν κάνετε σέβα.

Η σέβα είναι το καλύτερο και το πιο εύκολο μονοπάτι. Ιδιαίτερα όταν είστε νέοι, γυναίκες ή άντρες, με πολλή ενέργεια, ευφυία, δράση, ενθουσιασμό, δύναμη, θα πρέπει να τα αξιοποιείτε αυτά για να προσφέρετε υπηρεσία. Αυτή η υπηρεσία θα σας οδηγήσει στη Συνειδητοποίηση του Εαυτού. Αυτά δεν είναι ξεχωριστά, είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος: η Πνευματικότητα από τη μία και η Υπηρεσία από την άλλη. Αρχίζετε από τη μία και φτάνετε στην άλλη. Αρχίζετε από την άλλη, θα φτάσετε σε ετούτη. Όλοι οι πνευματικοί δάσκαλοι ήταν απαραιτήτως υπηρέτες της κοινωνίας. Μπορεί να αναρωτηθείτε, ‘Μα πώς υπηρέτησαν; Δεν άνοιξαν σχολεία, νοσοκομεία, ούτε πρόσφεραν το Sai Sure. Πώς υπηρέτησαν;’ Με τον δικό τους τρόπο. Καθοδηγούσαν τους ανθρώπους, τους διόρθωναν όταν έσφαλλαν, τους έδειχναν τον δρόμο, άκουγαν τα προβλήματά τους, τους ενθάρρυναν και τους έδιναν δύναμη και αυτοπεποίθηση με τα λόγια τους, με τις ευλογίες τους – όλα αυτά είναι σέβα. Οτιδήποτε γίνεται ανιδιοτελώς είναι σέβα.

Χαίρομαι λοιπόν που ακούω όλα τα νέα που μας έστειλαν και είμαι σίγουρος ότι στις επόμενες δύο μέρες, όλοι οι νέοι του κόσμου θα ακούσουν πόσα έχει κάνει ο καθένας τους. Το καλύτερο είναι ότι αυτοί οι νέοι τα κάνουν αυτά με μεγάλη κατανόηση, χωρίς εγωισμό, χωρίς προσκόλληση, χωρίς προσδοκίες. Τα κάνουν για να τα κάνουν, αυτό έχει σημασία.

Έλεγα στα παιδιά, “Όταν ξεκινάτε μια δράση, κατά τη διάρκεια της δράσης, και τελειώνοντας τη δράση, η κατάσταση του νου σας πρέπει να είναι αμετάβλητη". Αυτό είναι το τεστ που θα σας δείξει αν κάνατε τη δράση σας σωστά ή όχι. Αν έχετε πολύ άγχος ή φόβο ή ενθουσιασμό στην αρχή της δράσης, έπειτα στη διάρκεια της δράσης έχετε προβλήματα, αναστάτωση, συγκρούσεις του ‘εγώ’ και κάθε είδους αρνητικότητα, και μετά τη δράση έχετε μεγάλη ανακούφιση, ‘Τελείωσε! Μέχρι την επόμενη βδομάδα.’ Όχι… Ή λέτε, ‘Τα πήγαμε πολύ καλά’ – εγωισμός. ‘Δεν τα πήγαμε καλά’ – απογοήτευση. Όχι. Ο νους σας πρέπει να παραμένει ίδιος, σταθερός. Πριν αρχίσετε τη δράση, στη διάρκεια της δράσης και αφού ολοκληρώσετε τη δράση σας, η νοητική σας κατάσταση πρέπει να παραμένει η ίδια. Τότε προοδεύετε πνευματικά. Η υπηρεσία σας είναι σίγουρα διαποτισμένη με πνευματικότητα.

Αν όμως ξεκινάτε με μια νοοτροπία, στη διάρκεια της δράσης γίνεστε κάποιος άλλος, και μέχρι να τελειώσετε έχετε γίνει κάποιος άλλος, τότε η πνευματικότητα λείπει από τη δράση σας. Η πνευματικότητα θα σας δώσει ομοθυμία σε οτιδήποτε κάνετε.

Αυτή είναι η ιδέα. Σας δίνω αυτά τα μικρά στοιχεία για να μπορείτε να κάνετε μερικούς ελέγχους του εαυτού σας. Αυτοδιάγνωση. ‘Ενθουσιάζομαι; Στεναχωριέμαι; Απογοητεύομαι; Γίνομαι ανήσυχος;’ Τότε το πνευματικό κομμάτι λείπει από αυτή την υπηρεσία. ‘Τι να κάνω τότε;’ Τους είπα, “Κάνε ένα διάλειμμα για ένα λεπτό, εκείνη τη στιγμή. Μην το αναβάλλεις. Πάρε ένα λεπτό, κάνε διαλογισμό ενός λεπτού. Κλείσε τα μάτια, κάθισε κάτω και σκέψου, ‘Γιατί περνάω αυτά τα αρνητικά συναισθήματα; Γιατί τόση ενόχληση μέσα μου; Ποιος ο λόγος;’ Ψάξτε βαθιά, βαθιά, συνεχίστε να σκάβετε, μέχρι να βρείτε τον λόγο. Σίγουρα, κάποια προσδοκία σας είναι υπεύθυνη, κάποια επιθυμία, κάποια προσκόλληση. Δεν χωράει αμφιβολία. Τότε θα μπορέσετε να μάθετε τι συμβαίνει εκείνη τη στιγμή, θα το διορθώσετε, και θα επιστρέψετε πάλι στη δράση. Μη συνεχίζετε να το κάνετε με λάθος τρόπο.

Όταν παίρνετε μια λάθος στροφή στον δρόμο και συνειδητοποιείτε ότι στρίψατε λάθος, τι κάνετε; Μήπως λέτε, ‘Ω, ποιος γυρίζει πίσω τώρα; Ας συνεχίσω!’ Κανείς δε σκέφτεται έτσι. Στην αμέσως επόμενη ευκαιρία κάνετε αναστροφή και γυρίζετε στον σωστό δρόμο. Ομοίως και όταν κάνετε δράσεις υπηρεσίας, αν ο νους σας γίνεται ανήσυχος, εκείνη ακριβώς τη στιγμή σταματήστε – σταματήστε το αυτοκίνητο, και κοιτάξτε γύρω σας, ‘Πού πηγαίνω; Προς τα πού κατευθύνομαι;’ Κάντε ενός λεπτού διαλογισμό. ‘Ο Σουάμι είπε ότι η κατάσταση του νου μου δεν πρέπει να αλλάζει. Πρέπει να είναι πάντα γαλήνιος, ήρεμος και ατάραχος. Ο νους μου ενοχλείται, αυτό σημαίνει ότι κάτι δεν κάνω σωστά’. Και τότε κάντε αναστροφή και συνεχίστε αφού θα έχετε ηρεμήσει.

Αυτό είναι πολύ αποτελεσματικό. Πολύ αποτελεσματικό. Δοκιμάστε το και θα δείτε. Το έχω αναφέρει και στη σειρά Master the Mind. Κάντε αυτόν τον διαλογισμό του ενός λεπτού. Κάντε διάλειμμα για ένα λεπτό και τότε θα καταλάβετε.

Ένα ακόμα στοιχείο που θέλω να σας δώσω: μην κατηγορείτε ποτέ κάποιον γύρω σας για οτιδήποτε δεν πάει καλά. ‘Όχι, εγώ είμαι τέλειος, οι άλλοι είναι λάθος!’ Αυτό το ονομάζω ‘Σύνδρομο του Ντουρυόντανα’. ‘Εγώ είμαι ο μόνος καλός άνθρωπος, όλοι οι άλλοι εδώ είναι κακοί'. Όποιο λάθος κι αν έχει γίνει και σας έχει στεναχωρήσει, μην προσπαθείτε να κατηγορήσετε τους άλλους. Να σκέφτεστε ‘Πώς μπορώ να βοηθήσω να διορθωθούν τα πράγματα την επόμενη φορά; Αυτό το μάθημα έχω διδαχτεί. Πώς μπορώ να βελτιώσω τα πράγματα την επόμενη φορά;’ Ίσως να μην είναι άμεσα δικό σας το λάθος. Ίσως είναι κάποιου άλλου μέσα στην ομάδα. Μην μειώνετε όμως αυτό το άτομο και τον κάνετε να νιώθει άσχημα, διότι κανείς δεν προσπαθεί σκόπιμα να κάνει κακό. Όλα τα παιδιά είναι καλά και θέλουν να κάνουν καλό για την κοινωνία και για τον Σουάμι. Ίσως κάποιος να μην έχει τη σωστή κατανόηση και τις δυνατότητες. Εκείνοι που την έχουν, έχουν την ευθύνη να βοηθούν τους άλλους. Μη χάνετε την υπομονή σας μαζί τους.

Αυτά είναι απλά πράγματα για την υπηρεσία, αλλά είναι όλες φυσικές ποιότητες για έναν νου πνευματικής κλίσης. Κι όταν δεν βιώνετε αυτή την εμπειρία, κάντε απλώς ένα διάλειμμα για ένα λεπτό. Πείτε, “Με συγχωρείτε,” και απομακρυνθείτε, πηγαίνετε στο μπάνιο, πηγαίνετε σε κάποια ήσυχη γωνιά και καθίστε κάτω να σκεφτείτε, ‘Το κάνω σωστά; Αν το κάνω σωστά, τότε γιατί υπάρχει τόση αναταραχή μέσα στον νου μου;’ Τότε βρείτε τον λόγο και επιστρέψτε. Μην ανησυχείτε, επειδή λείψατε για ένα λεπτό δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι – εσείς όμως θα αλλάξετε. Αυτό θα βοηθήσει.

Αυτά είναι απλά πράγματα – λίγη γιούκτι, σάκτι, μπάκτι και τελικά μούκτι, απελευθέρωση από την ‘εγώτητα’, από την προσκόλληση ότι είστε ο δρων και ο απολαμβάνων. Θα συμβεί, με τον καιρό. Αυτό το μήνυμα δεν είναι μόνο για τους νέους, είναι για όλους όσους ασχολούνται με οποιαδήποτε δραστηριότητα, ιδιαίτερα με δράσεις υπηρεσίας.

Εύχομαι σε όλους τους νέους να συνεχίσουν να βαδίζουν αυτό το μονοπάτι, όσο δύσκολο κι αν είναι, όσο κοπιαστικό κι αν μοιάζει, ωστόσο δεν πρέπει να κάνετε βήματα πίσω. Σταθείτε, μα μην πισωγυρίσετε. Συνεχίστε από εκεί. Μη γυρνάτε πίσω. Αυτό ήθελα μόνο να σας πω. Αν το βρίσκετε πολύ δύσκολο, απλώς κάντε μια παύση για λίγο. Σταθείτε εκεί. Μην κάνετε βήματα πίσω. Μην αποκτήσετε τη συνήθεια να οπισθοχωρείτε. Πάντοτε να κάνετε βήματα μπροστά. Αν δεν μπορείτε, σταθείτε για λίγο εκεί που είστε, αναλύστε, κατανοήστε και κάνετε το επόμενο βήμα μπροστά. Εφόσον βάζετε το αριστερό μπροστά απ’ το δεξί και το δεξί μπροστά απ’ το αριστερό, μια μέρα θα φτάσετε οπωσδήποτε στον πραγματικό Εαυτό σας. Αρκεί να συνεχίσετε να προχωράτε.

Εγερθείτε, αφυπνιστείτε και μην σταματάτε, αυτό είπε ο Βιβεκανάντα, αυτό είπε και η Κάτχα Ουπανισάντ. Μην σταματάτε. Αν δεν μπορείτε να προχωρήσετε, σταθείτε. Μη γυρνάτε πίσω. Συνεχίστε από εκεί.

Αν ακολουθήσετε αυτά τα απλά πράγματα, η υπηρεσία σας θα δίνει μεγάλη χαρά σε εσάς και σε όλους γύρω σας και κάθε βδομάδα θα ανυπομονείτε για την επόμενη. ‘Πότε θα ξαναρχίσω να υπηρετώ τον καθέναν;’ Θα αποκτήσετε έναν πνευματικό εθισμό, που είναι πολύ καλός.

Ο Ραμακρίσνα Παραμαχάμσα έλεγε, “Όλοι είναι τρελοί στον κόσμο αυτόν. Κάποιοι είναι τρελοί για τον Θεό και κάποιοι είναι τρελοί για τον κόσμο. Όμως η τρέλα για τον Θεό είναι η καλύτερη και η λιγότερο βλαβερή.” Καλύτερα να είστε τρελοί για τον Θεό. Κι αυτό σας δίνει εκείνη τη χαρά που υπερβαίνει κάθε κατανόηση.

Πολύ χαρούμενος.

Log In or Register