Cart

Προς μια νέα Παγκόσμια Κουλτούρα Φροντίδας για τον Συνάνθρωπο Κύριο

Το μήνυμα του Σάντγκουρου Σρι Μαντουσούνταν Σάι στις 12 Απριλίου 2020 

 

Σε αυτήν την ομιλία ο Σουάμι μας καθοδηγεί σχετικά με το πώς να διάγουμε τη ζωή μας εν μέσω των αντίξοων συνθηκών που βιώνουμε με την πανδημία και σχετικά με το πώς οι αλλαγές προς το καλό, επηρεάζουν τον κόσμο και την επίγνωσή μας ως μια οικουμενική οικογένεια. Μας καθοδηγεί ώστε να καταφέρουμε να δρούμε με περισσότερη συμπόνια, ευγένεια, αγάπη και φροντίδα ο ένας για τον άλλον.

 

Έφτασε η ώρα να γνωρίσετε ο ένας τον άλλον αλλά και τον εαυτό σας, καλύτερα. Συνεχώς ρωτάτε εξωτερικά, “Ποιος είσαι εσύ, ποιος είσαι εσύ;” όμως ξεχνάτε να ρωτήσετε “Ποιος είμαι εγώ;” Τη δεδομένη στιγμή όλοι ρωτάτε, “Ποιος είμαι εγώ;” Διερωτάστε για κάποιες ώρες της ημέρας μόνο, αλλά κι αυτό είναι σημαντικό. Διαφορετικά δεν θα γνωρίζετε ποιος είναι αυτός που σας κοιτάζει μέσα από τον καθρέφτη. Γνωρίζετε όλους τους άλλους. Είναι καλή ευκαιρία για όλους, και ελπίζω ότι όλοι οι πιστοί θα αξιοποιήσουν κατάλληλα το διάστημα αυτό, ώστε να καταφέρουν να εσωστραφούν και να θέσουν τις κατάλληλες ερωτήσεις, όπως για παράδειγμα, τι έχει σημασία στη ζωή και τι δεν έχει. Αυτό είναι το αίσθημά μου. Έτσι θα πρέπει να σκεφτούν οι άνθρωποι.

Έχετε εμπλακεί στον κόσμο για τόσο πολύ καιρό, που θα σας πάρει καιρό να απεμπλακείτε. Έχετε πιαστεί σε τούτο τον αγκαθωτό θάμνο. Βγάζοντας ένα – ένα τα αγκάθια, θα γίνεστε όλο και πιο αγνοί. Όσο αγνότεροι γίνεστε, τόσο πιο στοργικοί, συμπονετικοί και συνδεδεμένοι θα γίνεστε. Πολλοί άνθρωποι έχουν τώρα αυτήν την εμπειρία. Είναι καλό αυτό, όχι μόνο για τους πιστούς, αλλά για όλους. Αυτή η καραντίνα, η απομόνωση, μας δείχνει πως όλοι έχουν αποκοπεί από τα πάντα. Δεν υπάρχει θεραπεία, καθώς τα χρήματά τους δεν έχουν σήμερα καμία αξία, οι σχέσεις τους δεν έχουν σήμερα καμία αξία. Είτε πρίγκιπες είστε, είτε επαίτες, μπροστά στην ασθένεια, είστε εξίσου επιρρεπείς.

Η φύση σας λέει ότι όλοι έχετε δημιουργηθεί ίσοι.  Ο πλούτος σας, δεν σας κάνει ούτε μεγαλύτερους, ούτε μικρότερους, η γνώση σας δεν σας κάνει ούτε πιο σπουδαίους, ούτε πιο ασήμαντους. Κάποιοι άνθρωποι τουλάχιστον σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο, διότι δεν είναι δυνατόν όλοι να δουν τον κόσμο έτσι. Όμως για εκείνους που έχουν έστω μια μικρή ροπή προς τα πνευματικά, η ιδέα αυτή αρχίζει τώρα να δυναμώνει. Τρέφεται. Αυτό είναι σημαντικό για τον κόσμο. Έλεγα σε κάποιους ότι θα πρέπει να ευγνωμονείτε τον ιό που σας βοηθά να κατανοήσετε τι έχει σημασία στη ζωή και τι όχι.

Η ζωή είναι τόσο εύθραυστη˙ σε μια στιγμή μέσα μπορεί να πεθάνετε. Όλα τα πλούτη και οι γνώσεις σας δεν μπορούν να το εμποδίσουν αυτό. Ο θάνατος θα συμβεί και αυτό (Σημ: αναφέρεται στον ιό)  κάνει τους ανθρώπους να αφυπνίζονται στην ιδέα αυτή. Θα βοηθήσει, καθώς κάποιες φορές οι άνθρωποι χρειάζονται αυτά τα σκληρά χτυπήματα, διαφορετικά δεν ξυπνούν. Πέφτουν σε λήθαργο, θεωρώντας ότι θα συνεχίσουν έτσι για πάντα και ότι τίποτα δεν πρόκειται να πάει στραβά όσο έχουν χρήματα, όμως αυτό τελείωσε πια. Έτσι δημιουργείται φόβος. Τώρα όμως οι πλούσιοι και οι φτωχοί εξισώνονται.

Στις επόμενες εβδομάδες και μήνες, οι οικονομίες των κρατών θα υποφέρουν και οι άνθρωποι εκείνοι που έχουν συσσωρεύσει τρομακτικό πλούτο, μέσω ιδιοκτησιών, μετοχών και άλλων επενδύσεων θα δουν τις περιουσίες τους να φθίνουν. Ξαφνικά θα καταλάβουν ότι τα πενήντα χρόνια που εργάστηκαν για να χτίσουν την αυτοκρατορία τους, είναι σήμερα ένα τίποτα, διότι οι άνθρωποι θέλουν φαγητό αντί για  εγκαταστάσεις 5 αστέρων, οι άνθρωποι θέλουν υγεία αντί για τιμές μετοχών στο χρηματιστήριο και θέλουν ασφάλεια αντί για σπουδαία ονόματα και σχέσεις. Ξαφνικά όλα αυτά θα μοιάζουν με μπιχλιμπίδια, δεν θα έχουν κανένα νόημα. Επομένως, τουλάχιστον στην πλειοψηφία του, ο κόσμος θα αφυπνιστεί στις ιδέες αυτές, αυτή είναι η σκέψη Μου.

Τον καιρό του Ράμα, στη Σάτυα Γιούγκα, υπήρχαν φυσικά και ορισμένοι δαίμονες. Ο κόσμος έχει δημιουργηθεί με δυαδικότητα, όσο όμως οι αριθμοί φθίνουν, θα είναι σαν μια όμορφη αναβίωση των παλαιών ιδεών. Ειδικά για τις χώρες της Δύσης, κάτι τέτοιο είναι απόλυτη ανάγκη. Στις χώρες των Ινδιών, οι άνθρωποι γνωρίζουν πολλά από αυτά τα πράγματα. Γνωρίζουν για το κάρμα. Γνωρίζουν για τη γέννηση και τον θάνατο. Γνωρίζουν για τον Θεό. Γνωρίζουν για τη μετενσάρκωση. Στην Ινδία οι άνθρωποι είναι πιο συνηθισμένοι στις ιδέες αυτές, στη Δύση όμως δεν είναι. Θα έχουν πιθανότατα μερικές ερωτήσεις να κάνουν.

Κάποιος μου είπε, ότι άνθρωποι συγκεκριμένων πίστεων/δογμάτων δεν μπορούσαν να βρουν μια απάντηση στο γιατί ο ιός αυτός επηρεάζει μόνο ορισμένους ενώ άλλοι του ξεφεύγουν. Δεν υπάρχει απάντηση σε αυτό. Το ότι καταλήγει κανείς να κολλήσει τον ιό, δεν είναι ατύχημα. Συνέβη διότι κάπου έχει γραφεί κάποιο κάρμα για εσάς. Επομένως, οι άνθρωποι βρίσκουν τώρα απαντήσεις σε αυτά τα επί μακρόν αναπάντητα ερωτήματα, στο Σάνατανα Ντάρμα, στην ιδέα της μετενσάρκωσης και στη θεωρία του κάρμα. Οι άνθρωποι αφιερώνουν χρόνο στο να κατανοήσουν και να μάθουν για τις ιδέες αυτές, οι οποίες είναι εξαιρετικά αληθινές, καθώς καμία από τις θρησκείες εκείνες, καμία από τις φιλοσοφίες εκείνες, δεν δίνουν απάντηση σε αυτές τις πολύ βασικές ερωτήσεις. Άρα οι άνθρωποι αφυπνίζονται τώρα σε αυτή τη νέα σκέψη και τουλάχιστον δημιουργείται πια μια αναζήτηση, κάποιο ενδιαφέρον.

Η εναλλαγή των εποχών είναι καλό πράγμα. Καθώς οι εποχές αλλάζουν, κάποια φυτά θα ανθίσουν και κάποια θα πεθάνουν. Όπως έχω ήδη πει, στο τέλος θα μείνει το καλό και όλα τα άλλα θα καταρρεύσουν. Ελπίζω ότι θα βγει καλό από αυτό. Οι άνθρωποι θα μπορέσουν να δουν τις αδυναμίες του κόσμου, το εφήμερο, την παροδικότητα των πραγμάτων και πιθανότατα θα επενδύσουν πιο πολύ από  τον χρόνο και τη ζωή τους σε πράγματα που διαρκούν αιώνια, όπως οι καλές σχέσεις, η υπηρεσία, η συμπόνια και η ευγένεια. Θα αρχίσουν να κάνουν τέτοιες επενδύσεις, δεν θα επενδύουν απλώς σε κτίρια και άψυχες ιδιοκτησίες. Επομένως, με κάποιον τρόπο, αυτό το πράγμα θα συμβεί. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Πολλοί, πολλοί άνθρωποι και ειδικά η νέα γενιά που βρίσκεται εδώ για να εξερευνήσει, θα αφυπνιστούν στην ιδέα αυτή.

Ελπίζω ότι κατά αυτόν τον τρόπο σκέφτονται και οι Αμερικανοί, τουλάχιστον ο φόβος τους κάνει να σκέφτονται έτσι. Όλοι έχουν επηρεαστεί. Αυτό θα είναι καλό για την Αμερική, εάν βοηθήσει τον υπόλοιπο κόσμο. Εάν σκεφτούν εγωιστικά να σώσουν μόνο τους Αμερικάνους και όχι τους άλλους, αύριο δεν θα μπορούν να ταξιδεύουν, να συνεργάζονται  ή να κάνουν οτιδήποτε άλλο με τον υπόλοιπο κόσμο. Να ξέρετε ότι όλοι βρίσκεστε στην ίδια βάρκα. Όλοι θα πρέπει να βοηθήσετε ο ένας τον άλλον ώστε να επιβιώσετε.

Το πνεύμα της Ινδίας είναι πολύ ανθεκτικό. Η ινδική παράδοση είναι πολύ ανθεκτική καθώς πρόκειται για αρχαίο πολιτισμό. Υπάρχει εδώ και αμέτρητα χρόνια. Έχει επιβιώσει παρά τις αλλαγές, τους διαφορετικούς κυβερνήτες και τις εισβολές. Η Ινδότητα δεν πέθανε ποτέ και αυτή ακριβώς η Ινδότητα είναι που κρατά τους πάντες σε συνοχή. Νομίζω ότι οι άνθρωποι εδώ έχουν περισσότερη ενότητα και νοιάζονται ο ένας για τον άλλον, και φυσικά, φοβούνται επίσης. Ξαφνικά πετάχτηκαν από το όνειρο ότι όλα θα εξακολουθούσαν ως είχαν. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Για την νέα γενιά, η εμπειρία είναι πρωτοφανής, καθώς δεν έχουν ξαναδεί κάτι τέτοιο στη ζωή τους. Οι μεγαλύτεροι τουλάχιστον έχουν περάσει πείνα και άλλες πανδημίες, αν όχι στην Ινδία, αλλού. Για τη νέα γενιά όμως, αυτό είναι ένα καμπανάκι αφύπνισης, ότι δηλαδή κι αυτό μπορεί να συμβεί.

Οι άνθρωποι αφυπνίζονται και αισθάνομαι ότι όλοι και περισσότεροι προσεύχονται σε όποιον Θεό πιστεύουν. Ακόμα κι αν δεν πιστεύουν στον Θεό, όπως είπε ο Αμερικανός πρόεδρός σας, “Ας προσευχηθούμε, σε όποιο Θεό πιστεύει ο καθένας”. Αυτό δεν έχει ξανακουστεί ποτέ στην Αμερική. Το να βασίζεται κανείς στην δύναμη της προσευχής και της συλλογικότητας είναι καλό πράγμα. Ελπίζω μονάχα να μην το ξεχάσουν μόλις όλο αυτό τελειώσει. Οι πιο πολλοί θα το θυμούνται, θα μάθουν να είναι συμπονετικοί.

Οι άνθρωποι θα μάθουν να μοιράζονται και θα αναπτύξουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση προς τους άλλους που δεν έχουν ό,τι χρειάζονται. Όταν τρώνε, θα σκέφτονται τους άλλους που δεν έχουν φάει, όταν είναι υγιείς θα σκέφτονται εκείνους που δεν είναι και στα σπίτια οι άνθρωποι θα σέβονται τις σχέσεις τους. Κάποιες φορές ο σύζυγος δεν νοιάζεται για τη σύζυγό του ή η σύζυγος δεν τιμά τον σύζυγό της και τα παιδιά δεν τιμούν τους γονείς τους. Αυτό θα τους διδάξει να τιμούν ο ένας τον άλλον περισσότερο εντός της οικογένειας. Δεν γίνεται η σχέση να είναι συναλλακτική (για όσο εσύ είσαι χρήσιμος σε εμένα, κι εγώ είμαι χρήσιμος σε εσένα), δεν πρέπει να είναι έτσι. Οι άνθρωποι θα αφυπνιστούν στην ιδέα να βλέπουν τόση καλοσύνη στους άλλους˙ τόση συμπόνια, τόση ευγένεια στους άλλους. Το να μάθετε ο ένας τον άλλον, εκτός του να γνωρίσετε τον εαυτό σας, θα σας βοηθήσει να αγαπήσετε και να συνδεθείτε με τον καθένα. Τώρα είναι η σωστή στιγμή για να γνωρίσετε την αξία της ανθρώπινης ζωής.

Να ευχαριστείτε τον Θεό για την κάθε ημέρα και για την υγεία που απολαμβάνετε, να κάνετε ό,τι πρέπει να κάνετε και να ευχαριστείτε τους άλλους γύρω σας που σας βοηθούν να ζείτε με υγεία. Στην Ινδία γίνεται μεγάλη εκστρατεία. Οι άνθρωποι δείχνουν σεβασμό στους θυρωρούς˙ δείχνουν σεβασμό στους καθαριστές, σε εκείνους που μαζεύουν τα σκουπίδια, στους νοσοκόμους, στους γιατρούς, στους αστυνομικούς, στους μανάβηδες και στους αγρότες, διότι εκείνοι τους κρατούν σήμερα στη ζωή. Βλέπετε δεν είναι τα χρήματά σας που μας κρατούν σήμερα στη ζωή. Αυτό που μας κρατά είναι ότι τα μέρη όπου ζούμε, το περιβάλλον μας, διατηρείται καθαρό και απολυμασμένο. Για να συμβεί αυτό, τόσοι άνθρωποι που εργάζονται στην πρώτη γραμμή βάζουν τη ζωή τους σε κίνδυνο. Κι εκείνοι έχουν οικογένειες˙ κι εκείνοι έχουν όνειρα. Όμως το κάνουν αυτό, για χάρη του ευρύτερου καλού. Οι άνθρωποι έχουν αποκτήσει επίγνωση αυτού.

Παλαιότερα δεν σκέφτονταν ποτέ έτσι. Πιστεύαν ότι από την στιγμή που οι υπηρεσίες επέφεραν χρέωση, θα λάμβαναν την υπηρεσία και κατόπιν θα τακτοποιούσαν το λογαριασμό. Για πρώτη φορά όμως αισθάνονται ότι ‘ΟΧΙ!!’ Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν πολύ περισσότερα από όσα πληρώνονται να κάνουν. Δεν είναι απλώς μια δουλειά που κάνουν για να βγάλουν χρήματα, σώζουν τη χώρα και θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο. Αυτό τους κάνει να κερδίζουν σεβασμό. Παλιότερα, μια καθαρίστρια ή ένας σκουπιδιάρης θεωρούνταν μικρότεροι ή ασήμαντοι. Πρόκειται για μια νέα σκέψη, πρωτοφανή.

Παλιά υπήρχε το σύστημα της κάστας (Βάρνα). Οι Βραχμάνοι, οι Κσατρίγιας, οι Βαΐσιας και οι Σούντρας. Σούντρας ονομάζονται γενικά όλοι εκείνοι που κάνουν χειρωνακτική εργασία, οι εργάτες. Αυτούς σέβονται, καθώς η δουλειά τους είναι σημαντική για την επιβίωσή μας. Η ελίτ και άλλοι άνθρωποι αναγνωρίζουν την ιδέα αυτή και επίσης ιδιαίτερο σεβασμό απολαμβάνουν οι νοσοκόμοι και οι γιατροί. Στην Ινδία παλιά συνήθιζαν να ονομάζουν τους γιατρούς ‘θεούς’ (Ναράγιανα Χαρί). Τώρα απολαμβάνουν τον σεβασμό που τους άξιζε εδώ και πολύ καιρό. Πιστεύω επίσης ότι οι άνθρωποι σπάνε τώρα τους θρησκευτικούς φραγμούς και ότι όλοι συνειδητοποιούν ότι ο ιός αυτός υπερβαίνει τη θρησκεία, καθώς μπορεί να προσβάλλει οποιονδήποτε και όλους.

Οι άνθρωποι αρχίζουν να γίνονται πιο συνειδητοί σχετικά με τις ευθύνες που έχουν ο ένας έναντι του άλλου. Νομίζω ότι βελτιώνονται. Τουλάχιστον αυτή είναι μια μεγάλη αλλαγή. Ο αέρας της αλλαγής. Κάποιες αλλαγές συντελούνται στον καθένα. Τι άλλο θα κάνουν όλη τη μέρα; Σκέφτονται σε αυτό το μήκος κύματος. Νομίζω ότι στην Ινδία, οι άνθρωποι είναι ήδη πνευματικοί, διότι έχουν μέσα τους αυτόν τον σπόρο, όμως ποτέ δεν καλλιεργήθηκε. Τώρα αυτό επιστρέφει.

Η Αμερική θα πρέπει να υιοθετήσει την ιδέα αυτή. Όλες οι χώρες της Δύσης αλλά και όλες οι χώρες του κόσμου, θα πρέπει να υιοθετήσουν την ιδέα αυτή: ότι θα πρέπει να γίνουμε συμπονετικοί και ευγνώμονες προς τους τόσο πολλούς ανθρώπους που μας βοηθούν να ζούμε και να κάνουμε ό,τι κάνουμε. Δεν αφορά απλώς και μόνο τις δουλειές μας και τους ανθρώπους που μας πληρώνουν, αφορά επίσης τους εκατοντάδες και τους χιλιάδες που εργάζονται στα παρασκήνια.

Σήμερα λέμε, ‘Μένοντας σπίτι, κάνετε υπηρεσία’. Επομένως η ιδέα του να μείνετε στο σπίτι έχει μεταμορφωθεί από απλό κοινωνικό φραγμό ή περιορισμό, σε υπηρεσία. Ως υπηρεσία νοείται ότι – εάν βγείτε έξω μπορεί να κολλήσετε τους άλλους˙ μένοντας στο σπίτι, κάνετε υπηρεσία προς τους άλλους. Η ιδέα μιας τόσο απλής σκέψης όπως το να μείνετε στο σπίτι, το οποίο κατά τα άλλα ακούγεται ως απαγόρευση κυκλοφορίας ή κυβερνητικός περιορισμός, μεταμορφώνεται. Η ιδέα μεταμορφώνεται σε υπηρεσία. Το καθετί είναι υπηρεσία, οτιδήποτε κάνετε, κάντε το για την ευημερία των άλλων˙ αυτό γίνεται υπηρεσία. Ακόμα και μένοντας σπίτι, μπορείτε να πείτε, ‘Έκανα υπηρεσία σήμερα’.

Δείτε την ιδέα πως εξελίχθηκε σε αυτή τη διαδικασία σκέψης. Αυτό είναι που εκτιμώ. Οι άνθρωποι σέβονται ο ένας τον άλλον. Έχουν περισσότερη συμπόνια˙ νοιάζονται ο ένας για τον άλλον. ‘Είσαι καλά;’ ρωτούν ο ένας τον άλλον; Φίλοι που έχουν χαθεί εδώ και χρόνια έρχονται ξανά σε επαφή και ρωτούν εάν όλα είναι καλά, ανταλλάσσουν φιλοφρονήσεις, χαιρετισμούς και στέλνουν μηνύματα ο ένας στον άλλον. Όχι με κάποιο όφελος αλλά από έγνοια και συμπόνια. Παλιότερα στέλνατε μηνύματα και πράγματα διότι κάτι χρειαζόσασταν από τους άλλους. Για πρώτη φορά όμως, στέλνετε από έγνοια. Δείτε την αλλαγή αυτή. Έτσι θα έπρεπε να είναι η κοινωνία και αυτό συμβαίνει σε κάποιο βαθμό, καθώς ο κόσμος έρχεται πιο κοντά.

Όλοι οι πρωθυπουργοί και οι πρόεδροι μιλούν ο ένας στον άλλον και ρωτούν, “Πώς θα το ξεπεράσουμε αυτό;” Δεν σκέφτονται πια μονάχα τη χώρα τους και τους ανθρώπους τους˙ διότι γνωρίζουν ότι εάν ένας από τους ανθρώπους τους, ταξιδέψει σε κάποια άλλη χώρα και επιστρέψει, θα μπορούσε να μεταδώσει τον ιό σε όλη τη χώρα. Επομένως, όλοι κατανοούν πώς κάθε χώρα και κάθε κυβέρνηση θα πρέπει να είναι υπεύθυνες.

Φυσικά, κάποιες χώρες, κάποιες κυβερνήσεις και κάποιοι άνθρωποι θα παραμείνουν αδιόρθωτοι. Δεν μπορεί να γίνει κάτι γι’ αυτό, όμως οι περισσότεροι από αυτούς θα υιοθετήσουν αυτήν την ιδέα της οικουμενικής οικογένειας, της οικουμενικής ευθύνης. Ελπίζω ότι κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε έναν πιο συμπονετικό κόσμο, έναν κόσμο ενωμένο, όπου ο καθένας θα νοιάζεται για την ευημερία του άλλου. Από αυτήν την κρίση θα πρέπει να αναδυθεί μια Παγκόσμια Κουλτούρα φροντίδας για τον συνάνθρωπο. Είναι Ακλόνητή Μου Πεποίθηση , όχι απλά ελπίδα ή φιλοδοξία, αλλά πίστη, ότι θα αναδυθεί.

Άνθρωποι στέλνουν φαγητό, προμήθειες, ιατρικά αναλώσιμα και τροφή από την Αυστραλία, από την Ευρώπη. Σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο. Είναι σημαντικό να υπάρχει σκέψη  παρά να ζείτε χωρίς επίγνωση, ασυνείδητα.

Όλο αυτό είναι καλό, όλα είναι για καλό. Μπορεί το φλούδι να είναι πικρό, όμως από μέσα το φρούτο είναι γλυκό. Πρέπει να αναζητήσετε το γλυκό φρούτο και να ξεχάσετε την πίκρα που έχει το φλούδι, το οποίο άλλωστε θα πεταχτεί. Τι είναι η πίκρα; Η πίκρα είναι ο φόβος. Η πίκρα είναι η ανασφάλεια. Τι είναι το γλυκό φρούτο; Είναι η έγνοια, η συμπόνια, ο σεβασμός και η αίσθηση διάκρισης μεταξύ των πραγμάτων που έχουν σημασία στη ζωή και εκείνων που δεν έχουν. Μπορεί να είστε δισεκατομμυριούχος και αύριο να πεθάνετε και κανείς να μην μπορεί να σας βοηθήσει, καθώς τα χρήματα δεν δύνανται να σας εξαγοράσουν ούτε χρόνο ούτε ζωή. Μπορείτε να αγοράσετε λίγο οξυγόνο αλλά κανείς δεν εγγυάται ότι θα επιβιώσετε.

Όλα αυτά τα πράγματα που βγαίνουν από αυτό, είναι καλά, να το κρατήσετε αυτό στο νου σας. Το να κάνετε σάτσανγκα είναι καλό. Συνεχίστε. Να εμπνέετε όλον τον κόσμο, να μοιράζεστε θετικές σκέψεις. Ζητήστε από τους ανθρώπους να καθίσουν και να εντοπίσουν τα δικά τους μαθήματα˙ να βρουν τι μαθαίνουν οι ίδιοι από όλο αυτό, τις προσωπικές τους σκέψεις και ιδέες, τι έχουν καταλάβει. Ο κόσμος θα είναι πολύ καλύτερος απ’ ό,τι είναι σήμερα.

Δεν είναι ώρα για φόβο και πανικό. Αν έχετε κάνει το καλό, αυτό θα σας προστατέψει, είτε υπάρχει ιός είτε όχι, δεν έχει σημασία. Όχι μόνο εσάς, όλους γύρω σας θα προστατέψει. Συνεχίστε επομένως να κάνετε το καλό σε αυτές τις εποχές. Αν είστε ηλικιωμένοι ή ανήμποροι και δεν υπάρχει τίποτε άλλο που να μπορείτε να κάνετε, καθίστε και προσευχηθείτε για όλους. Αυτό είναι το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι, όσοι όμως μπορείτε να κάνετε περισσότερα, μιλήστε στις τοπικές διοικητικές αρχές, στα συμβούλια, στην κυβέρνηση σχετικά με το πώς θα καταφέρετε να προσεγγίσετε και να βοηθήσετε όσους έχουν ανάγκη.

Ο ιός με τον καιρό θα εξαφανιστεί˙ σε ένα με δύο μήνες οι άνθρωποι θα το ξεπεράσουν. Ο αντίκτυπος όμως,  η οικονομική καταστροφή που θα αφήσει πίσω του, ειδικά για ανθρώπους όπως είναι οι φτωχοί άνθρωποι της Ινδίας και άλλων χωρών, θα είναι πολύ σοβαρή. Κάποιες κυβερνήσεις έχουν επίγνωση αυτού και σχεδιάζουν ανάλογα. Εμείς θα βρεθούμε αρωγοί.

Το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να επικοινωνούμε με τις οικογένειες όλων των σπουδαστών μας μέσω των διευθυντών και των επιστατών, για να δούμε εάν χρειάζονται κάποια βοήθεια. Οι σπουδαστές αυτοί προέρχονται από πολύ φτωχές οικογένειες. Η κυβέρνηση αναλαμβάνει καλές πρωτοβουλίες, βοηθώντας με τροφή και χρήματα. Όταν προκύψει η ανάγκη, θα δράσουμε και θα τους παρέχουμε ό,τι τους λείπει.

Μέσω των δασκάλων και των εθελοντών του Αναπούρνα, θα φτάσουμε σε κάθε παιδί. Τουλάχιστον θα βοηθήσουμε εκείνους που είναι εγγεγραμμένοι στο Πρόγραμμα Πρωϊνού Γεύματος Αναπούρνα, καθώς οι άνθρωποι αυτοί είναι σαν οικογένεια για εμάς, και θα μάθουμε εάν κάποιος χρειάζεται οτιδήποτε μετά από αυτήν την κρίση. Εάν έχουν ανάγκη από κάτι, εμείς θα τους υιοθετήσουμε ή θα τους υποστηρίξουμε για τουλάχιστον 2 με 3 μήνες, έως ότου βρουν δουλειά και μπορούν να επιστρέψουν σε μια κανονικότητα στη ζωή τους. Μια οικογένεια μπορεί να υιοθετήσει μια άλλη. Είμαστε σε αναμονή για να δούμε τι θα κάνει η κυβέρνηση και κατόπιν θα επεκτείνουμε τη βοήθειά μας. Αυτή είναι η ευκαιρία της κυβέρνησης να κάνει το κάτι παραπάνω. Εάν υπάρξει ανάγκη για επιπλέον βοήθεια, τότε θα αναλάβουμε κι εμείς.

Αυτό που ζητά ο Σουάμι, είναι ένας καλύτερος κόσμος με περισσότερη συμπόνια, φροντίδα, ευγένεια, περισσότερη θυσία, περισσότερη διάκριση στην καθημερινή ζωή και αγάπη του ενός προς τον άλλον. Αυτό θα πρέπει να βγει από αυτήν την κρίση, και οι πιστοί μας θα πρέπει να δείξουν τον δρόμο.

OM SAI RAM

Log In or Register