Cart

Προς Ένα Νέο Παγκόσμιο Εκπαιδευτικό Σύστημα Κύριο

Our picks of the most adorable dressy spring clothes for boys and girls Our picks of the most adorable dressy spring clothes for boys and girls

Απόσπασμα της ομιλίας του Σουάμι στις 24 Φεβρουαρίου 2020

Μούντεναχάλλι, Ινδία

Στις 24 Φεβρουαρίου ο Σουάμι παρέδωσε τα καινούργια έγχορδα όργανα (βιολιά, βιόλες, τσέλο και κοντραμπάσο) στους μαθητές που θα λάβουν μέρος στην νέα συμφωνική ορχήστρα, με το όνομα 'SATHYA SAI SYMPHONY ORCHESTRA', η οποία θα είναι η μεγαλύτερη συμφωνική ορχήστρα της Ινδίας με 180 όργανα και θα παίξει για πρώτη φορά στα Γενέθλια του Σουάμι, φέτος τον Νοέμβριο.

Ο Σουάμι επισήμανε ότι οι μαθητές Του είναι ικανοί να μάθουν οποιοδήποτε όργανο, όχι για κάποιο άλλο λόγο, αλλά εξαιτίας της αφοσίωσης που έχουν, τόσο οι μαθητές όσο και οι δάσκαλοί τους, για τον Θεό. "Όταν υπάρχει η μπάκτι, η αφοσίωση, τότε ανακαλύπτει κανείς τη δύναμη, την ικανότητα, την ευφυία για να πετύχει και τελικά να φτάσει στην ευδαιμονία. Υπάρχουν σπουδαίοι μουσικοί σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά επειδή δεν παίζουν με αφοσίωση στο Θεό, η μουσική τους δεν αγγίζει την καρδιά Του. Ίσως να αγγίζει την καρδιά και τα αφτιά των ακροατών, αλλά η μόνη μουσική που αγγίζει τον Θεό είναι εκείνη που είναι διαποτισμένη με αφοσίωση. Αυτά τα όργανα είναι απλώς μια ευκαιρία για να εκφράσετε την αφοσίωσή σας".

Ο Σουάμι συνέχισε λέγοντας ότι η διαφορά αυτής της ορχήστρας από τις υπόλοιπες ορχήστρες είναι ότι εδώ όλοι παίζουν για να ευχαριστήσουν τον Θεό, κι αν ο Θεός είναι ευχαριστημένος, τότε θα είναι όλοι ευχαριστημένοι. 

"Όταν οι μαθητές μας έπαιξαν στην ετήσια εκδήλωση προσκόπων, ο επικεφαλής ήρθε και μου είπε, «Σουάμι, δεν έχω ακούσει ποτέ πουθενά αλλού τόσο μικρά παιδιά να παίζουν τόσο καλά! Πώς είναι δυνατόν;» Εγώ του είπα, «Οπουδήποτε αλλού, παίζουν για να ευχαριστήσουν το κοινό, ενώ εδώ παίζουν για να ευχαριστήσουν τον Θεό. Αυτή είναι η διαφορά!»

Φανταστείτε ότι σ' αυτό εδώ το άγνωστο μέρος, στο Μούντεναχάλλι, της Τσίκμπαλαπούρ, έχουν έρθει επαγγελματίες μουσικοί από την Αμερική, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Σλοβενία, για να διδάξουν αυτά τα παιδιά, τα οποία έρχονται από ένα σωρό άγνωστα χωριά. Αυτά τα παιδιά δεν θα είχαν ποτέ την ευκαιρία ούτε καν να δουν τέτοια μουσικά όργανα στη ζωή τους! Είδατε πώς το παιδί και το όργανο είχαν το ίδιο ύψος!

Εχτές μιλούσα με τον Υπουργό Παιδείας και μου είπε: «Έχεις τόσα εκπαιδευτικά  ιδρύματα που λειτουργούν εντελώς δωρεάν! Υπάρχουν πάρα πολλοί άλλοι οργανισμοί, κοινωνικοί και πνευματικοί οργανισμοί, οι οποίοι όμως έχουν κάποιου είδους εμπορική δραστηριότητα, κάποιο επιχειρηματικό μοντέλο, με βάση το οποίο συντηρούν αυτά τα ιδρύματα. Όμως Εσύ διατηρείς τα πάντα εντελώς δωρεάν. Αυτό από μόνο του είναι τόσο μοναδικό!»

Εγώ του είπα, «Βλέπεις, στη δική Μου φιλοσοφία, πρώτα έρχεται το να δίνεις, και το να παίρνεις ακολουθεί αργότερα. Στη δική τους φιλοσοφία, το να παίρνεις έρχεται πρώτα και το να δίνεις έρχεται αργότερα. Έτσι εκείνοι περιορίζονται, ενώ το δικό Μου σύστημα είναι απεριόριστο!»

Πρώτα δίνεις και ύστερα παίρνεις. Όσο περισσότερα δίνεις, τόσο περισσότερα παίρνεις.

Του έλεγα, λοιπόν, για έναν πιστό από τον Καναδά, ο οποίος Μου είπε, «Σουάμι, δώσε μου πολλά χρήματα, ώστε να κάνω περισσότερη υπηρεσία!» Εγώ του είπα, «Κάνε εσύ περισσότερη υπηρεσία κι Εγώ θα σου δώσω περισσότερα χρήματα! Διότι αν σου δώσω περισσότερα χρήματα, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι εσύ θα κάνεις περισσότερη υπηρεσία! Εάν όμως κάνεις περισσότερη υπηρεσία, τότε δεν υπάρχει αμφιβολία ότι Εγώ θα σου δώσω περισσότερα χρήματα για να βοηθήσεις!»

Έτσι είμαστε εμείς, λοιπόν. Όσο περισσότερα δίνεις, όσο περισσότερα μοιράζεσαι, όσο περισσότερα θυσιάζεις, τόσο περισσότερα παίρνεις. Όσο περισσότερα κρατάς, όσο περισσότερα κρύβεις, τόσο περισσότερα χάνεις. Αυτή είναι η φιλοσοφία της αγάπης και αυτή είναι η αρχή επάνω στην οποία λειτουργούν όλα αυτά τα ιδρύματα και κάθε τι άλλο.

Πριν από μερικά χρόνια δεν υπήρχαν κατάλληλα όργανα, ούτε μαθητές που μάθαιναν μουσική, ούτε δάσκαλοι μουσικής. Σήμερα έχουμε όργανα παγκοσμίου κλάσης, που θα τα ζήλευαν ακόμα και στα καλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κόσμου. Κι όμως, όλη αυτή η εκπαίδευση, όλα αυτά τα όργανα προσφέρονται δίχως κανέναν υπολογισμό, εντελώς δωρεάν, εντελώς διαθέσιμα σε όποιον θέλει να μάθει. Αυτή είναι η ιδέα της Εκπαίδευσης Σάτυα Σάι και του Ίδιου του Σάτυα Σάι: Να δώσει σε κάθε παιδί μια ευκαιρία να συνειδητοποιήσει το αληθινό δυναμικό του. Αυτό για το οποίο είναι ικανό. Αν όμως δεν του δώσουμε την ευκαιρία και την απαραίτητη εκπαίδευση, τότε πώς θα αντιληφθεί το παιδί το αληθινό δυναμικό του;

Μόλις είχα μια συνάντηση με μια μεγάλη ομάδα επικεφαλής στα διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματά μας, σχετικά με τον τρόπο που θα μπορούσαμε να αλλάξουμε το παρόν εκπαιδευτικό σύστημα, από τόσο άκαμπτο και ακαδημαϊκά επιβαρυμένο, σε ένα σύστημα που να είναι πιο ευέλικτο, πιο δημιουργικό, πιο ανοιχτό και να δίνει την ευκαιρία στους μαθητές να αναπτυχθούν με κάθε πιθανό τρόπο.

Ήρθε λοιπόν και ο Διευθυντής του Εθνικού Ιδρύματος Ανοικτής Παιδείας (NIOS). Όταν μοιράστηκα μαζί του τη φιλοσοφία μας και του είπα ότι μια μέρα θέλω αλλάξω ολόκληρο το σύστημα σε ένα σύστημα Ανοικτής Παιδείας, υπό την επιμέλεια του NIOS, ένα σύστημα το οποίο θα βοηθά τα παιδιά να μάθουν πολλά πράγματα, όχι μόνο λίγα και συγκεκριμένα, εκείνος Μου είπε, «Σχεδίασε Εσύ το πρόγραμμα μαθημάτων κι εγώ θα το εγκρίνω! Σχεδίασέ το όπως θέλεις Εσύ!»

Εγώ του είπα ότι στο δικό Μου πρόγραμμα μαθημάτων δεν θα υπάρχουν μόνο Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία, Βιολογία, Ιστορία, Φιλοσοφία, Πολιτική Αγωγή και Γλώσσα. Μαζί με αυτά θα πρέπει να διδάσκεται η Μουσική, οι Καλές Τέχνες, ο Πολιτισμός, οι Βέντα, η Γιόγκα, οι Ουπανισάντ. Όλες αυτές οι άλλες πτυχές, όπως και απλά πράγματα, δηλαδή το πώς να γίνεται σωστή αυτοδιαχείριση του Σχολείου, η περιποίηση των κήπων, η καθαριότητα, η φροντίδα των ζώων, η προστασία του περιβάλλοντος, πρέπει όλα αυτά να αποτελούν κομμάτι της Εκπαίδευσης. Έτσι, όταν θα βγουν έξω, όπου κι αν βρεθούν θα μπορούν να φροντίσουν τα πάντα.

Σήμερα, μπορεί κάποιος να είναι πολύ ευφυής μηχανικός, όμως να μην είναι ικανός να φτιάξει ένα φλυτζάνι τσάι για να πιει. Ποιο το νόημα μιας τέτοιας εκπαίδευσης;

Ταξίδευε κάποτε ένας άνθρωπος με μια βάρκα. Ρώτησε τον βαρκάρη, «Τι έχεις σπουδάσει; Έχεις τελειώσει το λύκειο; Το πανεπιστήμιο; Έχεις μεταπτυχιακό;» «Όχι», απάντησε σε όλα ο βαρκάρης. «Εγώ τα έχω κάνει όλα αυτά! Βλέπεις πόσο έξυπνος είμαι;» Εκείνη τη στιγμή, η βάρκα άρχισε να κλυδωνίζεται, γιατί πλησίαζε καταιγίδα. Τότε ο βαρκάρης είπε, «Δε νομίζω ότι θα καταφέρουμε να διασχίσουμε το ποτάμι με αυτή τη βάρκα. Ξέρεις κολύμπι;» Ο άνθρωπος είπε, «Όχι!» «Τι αξία έχει το απολυτήριο λυκείου, το πτυχίο και το μεταπτυχιακό όταν σε λίγα λεπτά θα είσαι μακαρίτης, επειδή δεν έμαθες κολύμπι;» Έτσι ο βαρκάρης πήδηξε στο ποτάμι, κολύμπησε και γλίτωσε ενώ ο άνθρωπος που ήταν τόσο μορφωμένος βούλιαξε και πνίγηκε.

Αυτό που λέω είναι ότι χρειάζεται και πρακτική εκπαίδευση. Καλή είναι η θεωρία, αλλά το σύστημά μας θα είναι πρακτικό. Αυτή τη συζήτηση είχαμε. Έχουμε συστήσει μια επιτροπή για να εξετάσουμε πώς θα σχεδιάσουμε ένα πρόγραμμα με τρόπο ισορροπημένο. Τόσο η πνευματική όσο και η εγκόσμια γνώση θα πρέπει να πηγαίνουν χέρι χέρι. Η μια είναι άχρηστη χωρίς την άλλη. Είναι σαν τις δύο πλευρές ενός νομίσματος.

Στην παράδοσή μας υπάρχει μια μεθοδολογία στην εκπαίδευση. Το πρώτο βήμα είναι η καταγεγραμμένη γνώση, που υπάρχει στις Γραφές, αλλά και η θεωρητική γνώση που έχει συνταχθεί και εκδοθεί από πολλούς εκπαιδευτικούς. Το δεύτερο βήμα είναι να την αντιληφθείς νοητικά, με συλλογισμούς και να πειραματιστείς ώστε να βεβαιωθείς ότι είναι αλήθεια ή είναι απλώς μια θεωρία. Στο τρίτο στάδιο πρέπει να έχεις πειστεί ακλόνητα, μόνο εφόσον έχεις βιώσει ο ίδιος αυτή τη γνώση. Αυτή είναι η μεθοδολογία των αρχαίων Gurukulas.

Εμείς θα δημιουργήσουμε ένα σύστημα που θα λέγεται 'Σρι Σάτυα Σάι Λόκα Σέβα Γκουρούκουλας'. Θα επεκταθεί σε ολόκληρο τον κόσμο. Δεν τίθεται περιορισμός ότι θα πρέπει κάποιος να είναι Ινδός. Είναι ανοικτό για όλους τους μαθητές σε ολόκληρο τον κόσμο, διότι αυτός ο οργανισμός μας επιτρέπει αυτή την ευελιξία.

Θα σχεδιάσουμε ένα πρόγραμμα μαθημάτων για αυτά τα ιδρύματα μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, το πολύ μέσα σε ένα-δύο χρόνια. Έτσι, πάρα πολλά παιδιά θα ωφεληθούν και θα μάθουν πάρα πολλά πράγματα, όπως η Μουσική, που θα είναι μέρος των μαθημάτων τους. Τώρα, όταν αποφοιτάτε, παίρνετε ένα πτυχίο που αφορά μόνο τους τομείς που έχετε σπουδάσει. Όμως, έχετε διδαχθεί τόσα άλλα πράγματα τα οποία δεν αναφέρονται καθόλου στο πτυχίο σας. Όμως αυτό το πτυχίο θα τα αναφέρει όλα, όπως π.χ. ότι παίζετε βιολί ή τσέλο, ή μπάσο ή τρομπέτα, ή ότι χορεύετε ή τραγουδάτε. Όλα θα είναι κομμάτι της συνολικής σας εκπαίδευσης.

Επίσης το ότι θα ξέρετε να φροντίζετε αγελάδες, θα αναφέρεται στο πτυχίο σας, ως τμήμα της μαθητικής σας ζωής. Με αυτό τον τρόπο, θα γίνει ένα πολύ ολιστικό, αρχαίο εκπαιδευτικό σύστημα. Τα ταλέντα των παιδιών, οι προτιμήσεις τους, τα ενδιαφέροντά τους, θα εντοπίζονται νωρίς και θα κατευθύνονται από πολύ νωρίς στα κατάλληλα κανάλια. Οι ειδικότητες θα ξεκινούν πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι γίνεται σήμερα. Ήδη από το γυμνάσιο θα επιλέγουν τι τους αρέσει να σπουδάσουν. Και όλα τα πτυχία θα έχουν ισχύ παντού στον κόσμο. Δεν θα τίθεται θέμα πιστοποίησης των πτυχίων. Έτσι κι αλλιώς όλοι οι απόφοιτοι των λυκείων μας μπορούν να μπουν στα προπτυχιακά μας τμήματα. Όλοι οι πτυχιούχοι μπορούν να κάνουν μεταπτυχιακά στα πανεπιστήμιά μας. Όλοι οι απόφοιτοι του μεταπτυχιακού μπορούν να κάνουν διδακτορικό. Όλοι κάτοχοι διδακτορικού μπορούν να επιστρέψουν και να διδάξουν. Επομένως, δεν τίθεται θέμα για το ακαδημαϊκό και το επαγγελματικό τους μέλλον. Δεν υπάρχει κανένας φόβος.

Θα ανοίξουμε ακόμα περισσότερες ιδέες. Εχτές μιλούσα με τον υπουργό για το πώς μπορούμε να έχουμε ένα πτυχίο ιατρικής σε αυτό εδώ το νοσοκομείο. Προς το παρόν, η εκπαίδευση στην ιατρική είναι πολύ περίπλοκη εδώ στην Ινδία. Γι’ αυτό το λόγο, προσφέρεται είτε από πολύ πλούσιες ιδιωτικές σχολές, οι οποίες χρεώνουν πανάκριβα, είτε διδάσκεται από κρατικές σχολές, οι οποίες δεν λειτουργούν πάντοτε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Τι θα κάνουν λοιπόν τα παιδιά που θέλουν να σπουδάσουν καλά, αλλά χωρίς να ενταχθούν σε ένα αναποτελεσματικό σύστημα, ούτε έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν για ένα πολύ αξιόπιστο ιδιωτικό σύστημα; Θα πρέπει να υπάρξει ένα εκπαιδευτικό μοντέλο στο ενδιάμεσο. Τον ρωτούσα λοιπόν, «Τι μπορείς να κάνεις για να χαλαρώσεις ορισμένους από αυτούς τους κανονισμούς για να βοηθήσεις ένα ίδρυμα σαν το δικό μας που θέλει να προσφέρει ιατρική εκπαίδευση, όμως ταυτόχρονα δεν μπορεί να ακολουθήσει όλους αυτούς τους κανονισμούς, μερικοί από τους οποίους είναι εντελώς περιττοί. Πώς μπορείς να το κάνεις πιο ευέλικτο και να επιτρέψεις σε ιδρύματα σαν το δικό μας, να προσφέρουμε δωρεάν εκπαίδευση με περιορισμένο κόστος, με περιορισμένες ειδικότητες, αλλά να έχουμε την αναγνώριση του αρμόδιου ιατρικού συμβουλίου». Αυτό είναι που θέλω να προωθήσω στο εγγύς μέλλον.

Επομένως, οι μαθητές των ιδρυμάτων μας δεν είναι απλά τυχεροί, είναι εξαιρετικά τυχεροί, διότι έχουν και τα δύο, τον κόσμο από την μια πλευρά και τον Θεό απ’ την άλλη. Έχουν στα χέρια τους μια πανέμορφη σύνθεση τόσο πνευματικής όσο και εγκόσμιας εκπαίδευσης. Οι περισσότεροι άνθρωποι που ακολουθούν την εγκόσμια εκπαίδευση χάνουν την πνευματική. Οι περισσότεροι που ακολουθούν την πνευματική χάνουν εγκόσμια. Όμως μια θαυμάσια σύνθεση και των δύο είναι διαθέσιμη για εσάς, ώστε να σπουδάσετε.

Όλα αυτά τα κάνω για να είστε χαρούμενοι! Θέλω η παιδική ηλικία να είναι ελεύθερη και χαρούμενη. Η παιδεία δεν πρέπει να είναι ένα βάρος, αλλά μια ευχαρίστηση για τα παιδιά. Με τον ίδιο τρόπο που αγαπούν το παιχνίδι, ή οτιδήποτε άλλο, έτσι θα πρέπει να αγαπούν και το σχολείο. Κάθε μέρα πρέπει να ξυπνούν και να τρέχουν στην τάξη επειδή θέλουν να συνεχίσουν αυτό που ξεκίνησαν την προηγούμενη μέρα. Αυτή η προθυμία, αυτή η περιέργεια είναι που θα πρέπει να τα παρακινεί στην εκπαίδευση, και όχι οι βαθμοί!

Ένα αγόρι ήρθε και Με ρώτησε, «Σουάμι, τι να κάνουμε με αυτούς τους γονείς;» «Γιατί; Τι έγινε;» «Η μαμά μου είναι πολύ στεναχωρημένη!» «Τι συνέβη;» «Γιατί πήρα μόνο 92%!» Του είπα, «Με 92% και η μητέρα σου είναι στεναχωρημένη; Ποιο είναι το πρόβλημά της;» «Γιατί την προηγούμενη φορά είχα πάρει 94%». Γι’ αυτό στεναχωρήθηκε, επειδή ο γιος της έχασε δύο τοις εκατό! Και ήθελε να βάλει το γιο της να γράψει ένα γράμμα στον δάσκαλο ότι "φέτος θα τα πάω σίγουρα καλύτερα από 94%!" Μα τι είδους μητέρα είναι αυτή; Γι’ αυτό είμαστε εδώ; Για να ενισχύσουμε αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα όπου οι άνθρωποι συγκρίνουν το 94,5 με το 94,4 κι έπειτα κλαίνε που δεν πήραν όσο ήθελαν;

Δεν είναι αυτή η εκπαίδευση που θέλω. Θέλω να αφαιρέσω όλη αυτή την επιχείρηση των ποσοστών, όλη αυτή την επιχείρηση των βαθμών, και να τους δώσω ένα απλό σύστημα, στο οποίο είτε κατέχεις τη γνώση, είτε δεν κατέχεις τη γνώση. Έτσι είναι η γνώση: είτε ξέρεις να κάνεις κάτι, είτε δεν το ξέρεις. Δεν μπορείς να πεις, «Ξέρω εν μέρει να το κάνω».

Φανταστείτε να έρθει ο γιατρός και να σας πει, «Σχεδόν ξέρω να κάνω αυτή την εγχείρηση, αλλά δεν την ξέρω εντελώς. Πήρα 35% βαθμό, άρα θα κάνω μόνο το 35% και το υπόλοιπο ας το φροντίσει ο Θεός!» Έχει καμιά αξία μια τέτοια γνώση; Γι’ αυτό λένε ότι η ημιμάθεια είναι επικίνδυνη. Είτε έχεις τη γνώση, είτε δεν την έχεις. Δεν μπορείς να πεις ότι έχεις μόνο τη μισή γνώση. Είτε ξέρεις να παίζεις ένα μουσικό όργανο, ή δεν ξέρεις. Δεν μπορείς να πεις, «Ξέρω κάπως να παίζω». Τότε θα χαλάσεις τη μουσική. Αντί για συμφωνία, θα βγει κακοφωνία. Έτσι, σε οποιοδήποτε είδος γνώσης, είτε την έχεις, είτε δεν την έχεις.

Συνεπώς, το δικό μας σύστημα θα έχει μόνο δύο βαθμούς: είτε ξέρεις το αντικείμενο, είτε δεν το ξέρεις. Δεν υπάρχει «Ξέρω 80%». Ή ξέρεις να κάνεις την εγχείρηση, ή δεν ξέρεις. Δεν μπορείς να πεις, «Ξέρω σχεδόν να κάνω την τομή, αλλά δεν ξέρω να την ράβω στο τέλος! Εκείνο το μάθημα το άφησα, γιατί ήταν επιλογής! Πέρασα με το 80%». Αυτά δε γίνονται στον πραγματικό κόσμο. Στον φανταστικό, στον ακαδημαϊκό κόσμο γίνονται. Όμως, στον πραγματικό κόσμο αυτή η εκπαίδευση δεν λειτουργεί.

Πρέπει λοιπόν να κατέχετε τη γνώση του συγκεκριμένου αντικειμένου, κι αυτό θα συμβεί μόνο όταν το απολαμβάνετε. Εάν τα παιδιά έχουν κλίση στις επιστήμες, τότε η ειδίκευση θα πρέπει να αρχίζει νωρίς, ίσως από την ένατη ή τη δέκατη τάξη. Ή αν έχουν κλίση προς την τέχνη και τη φιλοσοφία, θα πρέπει κι αυτή η δυνατότητα να υπάρχει. Δεν σημαίνει ότι θα διαγράψουμε όλα τα υπόλοιπα μαθήματα. Θα παρέχουμε αρκετά ώστε να έχει ο καθένας τις στοιχειώδεις γνώσεις. Αλλά αυτό που ενδιαφέρει τα παιδιά θα έχει τη μεγαλύτερη βαρύτητα. Και θα έχουν τη δυνατότητα να το σπουδάσουν μέχρι το πανεπιστήμιο και ακόμα παραπέρα.

Όλα αυτά σας τα λέω γιατί, πρώτα απ’ όλα, πρέπει τα παιδιά να καταλάβουν γιατί το κάνω αυτό. Κατόπιν, θα πρέπει εκείνα να το εξηγήσουν στους γονείς τους. Αυτό έχει σημασία στην εποχή μας.

Όταν πήγα στην Αμερική, Μου είπαν ότι μεγάλες εταιρίες πληροφορικής προσλαμβάνουν εφήβους, πριν καν εκείνοι τελειώσουν το σχολείο! Είναι δώδεκα, δεκατριών χρονών και ανήκουν ήδη σε μια μεγάλη εταιρία και βγάζουν αρκετά χρήματα. Ρώτησα, «Μα δεν ζητούν κάποιο πτυχίο ή απολυτήριο;» Μου είπαν, «Όχι. Απομακρυνόμαστε από την ιδέα των πτυχίων. Αυτό που έχει σημασία πλέον είναι οι ικανότητες, οι γνώσεις. Σε αυτά βασίζεται η οικονομία και όχι στα πτυχία». Έτσι, οι νέοι αφήνουν τα πτυχία και τα πανεπιστήμια και μαθαίνουν πρακτικές γνώσεις. Τόσο μικρά παιδιά μπορούν και παράγουν τόσο δημιουργικά αποτελέσματα που μεγάλες εταιρίες τα προσλαμβάνουν. Επομένως, το μόνο που έχει σημασία είναι οι γνώσεις και οι ικανότητές σας, όχι το πτυχίο που κουβαλάτε.

Υπάρχει ο κανονισμός ότι κάθε πανεπιστήμιο πρέπει να έχει έναν συγκεκριμένο αριθμό διδακτορικών. Ρώτησα κάποιον, «Πώς πήρες το διδακτορικό;» Μου είπε, «Δεν πήγα στο πανεπιστήμιο, απλά ο καθηγητής μου είπε ότι με 5.000 ρουπίες θα μου έδινε το διδακτορικό!» Εγώ του είπα, «Ένα τέτοιο διδακτορικό δεν έχει καμιά αξία για κανέναν! Αυτό που χρειαζόμαστε είναι η πραγματική δίψα για μάθηση του συγκεκριμένου αντικειμένου. Τότε θα γίνεις ειδήμων και θα συνεισφέρεις στον κόσμο της γνώσης. Αλλιώς, θα επαναλαμβάνεις απλώς ό,τι έχουν πει οι άλλοι. Τι καινούργιο έχεις προσφέρει στον κόσμο;»

Η πραγματική περιέργεια, το ενδιαφέρον και η σκληρή δουλειά θα πρέπει να κινητοποιούν την εκπαίδευση. Αυτή τη φιλοσοφία θα φέρουμε, όχι πολύ μακριά στο μέλλον. Φέτος θα σχεδιάσουμε το πρόγραμμα μαθημάτων και θα πάρουμε τις απαραίτητες εγκρίσεις, κι έπειτα από μια σχολική χρονιά ίσως εφαρμοστεί ήδη στα σχολεία μας.

Σας δίνω λοιπόν μια πρόγευση του τι πρόκειται να επακολουθήσει. Εάν είστε πολύ προσκολλημένοι στα πτυχία σας και στο 94% ή στο 95,005%, τότε αυτό το μέρος δεν κάνει για εσάς. Αυτό το μέρος είναι για εκείνους που είναι αληθινοί αναζητητές της γνώσης και θέλουν οι γνώσεις τους να μεταφραστούν σε ικανότητες, οι οποίες θα φέρουν ισορροπία στη ζωή τους. Αυτή η ισορροπία θα φέρει την έμπνευση που θα εξελίξει ακόμα περισσότερο τη γνώση. Αυτή είναι η διαδικασία της εκπαίδευσης. Η γνώση πρέπει να γίνεται ικανότητα, η οποία οδηγεί στην ισορροπία, που οδηγεί στην έμπνευση για νέα γνώση. Αυτό θα πρέπει να είναι το μοντέλο μας.

Στο μέλλον θα δείτε αυτή τη σπουδαία αλλαγή να πραγματοποιείται στο εκπαιδευτικό μας σύστημα και θέλω να κατανοήσετε όλοι την αιτία πίσω από αυτό. Αυτό ήθελα να σας πω σήμερα. Σε τέσσερις-πέντε μήνες, όταν τα πράγματα θα είναι πιο έτοιμα, θα σας τα εξηγήσω και πάλι.

Βλέπετε, πολλοί το προσπάθησαν αυτό. Ο Μαχάτμα Γκάντι το προσπάθησε, ο Vinobha Bhave, ο Ωρόμπιντο, ο Βιβεκανάντα, o Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ επίσης, όμως κανείς τους δεν κατάφερε να το υλοποιήσει εντελώς, ξέρετε γιατί; Επειδή δεν ήταν δωρεάν! Η δική μας εκπαίδευση είναι εντελώς δωρεάν, κι αυτό μας δίνει τη δύναμη και την ελευθερία να κάνουμε το σωστό! Επειδή το έχουμε διατηρήσει δωρεάν, δεν είμαι αναγκασμένος να απλώσω το χέρι Μου προς κανέναν, δεν χρειάζεται να σκύψω το κεφάλι μπροστά σε κανέναν. Ούτε και το προσωπικό μας, οι καθηγητές, δάσκαλοι, διευθυντές, επιστάτες, κανείς δεν χρειάζεται να σκύψει το κεφάλι μπροστά σε κανέναν, για να τον υποχρεώσει για τους λάθος λόγους. Μπορούμε να κάνουμε το σωστό και θα κάνουμε πάντα το σωστό στα ιδρύματά μας! Αυτός είναι ο λόγος που το κάνουμε.

Το άρχισα αυτό πριν πολύ καιρό. Τη στιγμή που πάτησα το πόδι Μου στο Μούντεναχάλλι, το πρώτο πράγμα που είπα στον Ναρασίμχα Μούρτι ήταν ότι «Πρέπει να αφαιρέσεις όλα τα δίδακτρα από τα σχολεία!» Και μερικοί από τους καλούς του φίλους, δηλαδή που εκείνος τους θεωρούσε καλούς του φίλους, του είπαν «Αυτό είναι γελοίο! Έχετε τρελαθεί εσείς! Το ίδρυμά μας δεν έχει καν τα χρήματα για να ξεπληρώσει τα δάνεια του κι εσείς θέλετε να καταργήσετε τα δίδακτρα; Αυτό είναι εξωφρενικό!»

Εγώ τους είπα, «Αν θέλετε να έχετε το όνομα Σάτυα Σάι στα ιδρύματά σας, τότε θα πρέπει να τα έχετε δωρεάν, αλλιώς βάλτε το δικό σας όνομα, δεν Με πειράζει! Τότε δεν θα μείνω εδώ, δεν θα έχω καμιά δουλειά με αυτό το μέρος». Όμως ο Ναρασίμχα Μούρτι είχε το θάρρος. Αγωνίστηκε εναντίον όλων εκείνων που ήταν ενάντιοι, παρόλο που τότε δεν υπήρχαν τόσο πολλοί  πιστοί και υποστηρικτές όσοι υπάρχουν σήμερα. Χωρίς καμιά ορατότητα του μέλλοντος, χωρίς καμιά ιδέα του πώς θα εφαρμοζόταν αυτό, είπε, «Αφού το λέει ο Σουάμι, ας προχωρήσουμε και ας το εφαρμόσουμε». Πρέπει να του αναγνωρίσουμε λοιπόν ότι βρήκε το θάρρος να το κάνει. Βλέπετε, Εγώ λέω τόσα πολλά πράγματα σε τόσους ανθρώπους για να τα κάνουν. Μόνο οι θαρραλέοι τα εφαρμόζουν. Οι άλλοι απλώς τα ξεχνούν επειδή τους βολεύει.

Αυτό έγινε λοιπόν στην αρχή, το 2012, κι από κει ξεκίνησε και είπαμε ότι τώρα πρέπει να φροντίσουμε όλο και περισσότερα φτωχά παιδιά. Ακόμα και αν δεν είναι πολύ καλά στα μαθήματα, εφόσον μας χρειάζονται, εμείς πρέπει να τα δεχτούμε, μας αξίζουν. Κι έτσι αλλάξαμε κάποιους κανονισμούς, για παράδειγμα θεσπίσαμε ότι πρέπει κάποιος να έχει φοιτήσει τουλάχιστον για πέντε χρόνια στα σχολεία μας για να γίνει δεκτός στο προπτυχιακό τμήμα. Μόνο έτσι θα έχει καλή γνώση του πολιτισμού μας. Έτσι, σταδιακά ανοίξαμε το Πανεπιστήμιο, ώστε οι απόφοιτοι του προπτυχιακού τμήματος να μπορούν να συνεχίσουν σε αυτό το μονοπάτι, να μην χρειάζεται να αλλάξουν πορεία. Τώρα οι σπουδαστές του Πανεπιστημίου μπορούν να κάνουν μεταπτυχιακά. Φέτος τον Ιούνιο αρχίζουν τα μεταπτυχιακά μαθήματα και του χρόνου θα αρχίσουν τα διδακτορικά. Έτσι, έχουν άφθονες ευκαιρίες. Και όλοι αυτοί που αποφοίτησαν μπορούν να επανενταχτούν στο εκπαιδευτικό σύστημα και να διδάξουν. Είναι ένας κύκλος, σαν τον κύκλο του νερού, που συνεχίζει για πάντα, δεν σταματά ποτέ. Αυτή είναι η ιδέα.

Τώρα που το έχουμε κάνει δωρεάν, και έχουμε παιδιά που είναι φτωχά ή που είναι αφοσιωμένα, θα συμφωνήσουν με ό,τι τους πει ο Σουάμι, διότι ξέρουν ότι ο Σουάμι θέλει πάντα το καλό τους. Εάν ο κόσμος έχει άλλη άποψη, αυτό είναι δικό του πρόβλημα. Όμως εκείνοι που Μου είναι αφοσιωμένοι, που Με εμπιστεύονται και Με χρειάζονται, είμαι απόλυτα βέβαιος ότι απλώς θα Με ακολουθήσουν και θα δουν τα αποτελέσματα σε βάθος χρόνου.

Επομένως αυτή η αλλαγή που μοιάζει ξαφνική, δεν είναι καθόλου ξαφνική. Το σχέδιο ξεκίνησε το 2012, αφαιρώντας τα δίδακτρα, αλλάζοντας σταδιακά τη διαδικασία εισαγωγής και σιγά σιγά αλλάζοντας την πορεία ολόκληρου του ιδρύματος προς την κοινωφελή υπηρεσία, διασφαλίζοντας ότι τα παιδιά μας θα επιστρέψουν και θα γίνουν μέλη του ιδρύματος μετά την αποφοίτησή τους και θα συνεχίσουν αυτό το έργο για πάντα. Πολύ πέρα από τη διάρκεια της δικής μας ζωής.

Αυτή είναι η προσπάθειά μας και θα ήμουν πανευτυχής εάν όλα τα παιδιά το σκεφτούν και το αναλογιστούν και όλοι οι δάσκαλοι κατανοήσουν τι έχω στην καρδιά Μου, εάν όλοι πιστοί καταλάβουν προς τα πού βαδίζουμε, εάν όλοι οι γονείς εκτιμήσουν τον λόγο για τον οποίο γίνεται αυτό και όλοι συμμετέχουν σε αυτό τον ευγενή σκοπό της ορθής εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά του κόσμου.

Επειδή τα συζήτησα πρόσφατα, είναι ακόμα φρέσκα γι αυτό αποφάσισα να τα μοιραστώ μαζί σας!"

 

Πολυμέσα

Log In or Register